سریع

SWIFT یک سیستم پیام رسانی گسترده و ایمن است که به بانک ها و سایر مؤسسات مالی از سراسر جهان اجازه می دهد اطلاعات رمزگذاری شده، یعنی دستورالعمل های انتقال پول برون مرزی را ارسال و دریافت کنند.

انجمن ارتباطات مالی بین بانکی جهانی یا به اختصار SWIFT مستقر در بروکسل، بلژیک، در سال 1973 توسط 239 بانک از 15 کشور به عنوان یک تعاونی به منظور ایجاد یک سیستم پیام رسانی مالی امن تأسیس شد. امروزه سوئیفت 11000 بانک و مؤسسه مالی را در بیش از 200 کشور و منطقه تحت پوشش قرار می دهد و تقریباً 38 میلیون تراکنش رمزگذاری شده روزانه از طریق این سیستم انجام می شود.

چگونه یک نفر واقعاً پول را منتقل می کند؟

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چگونه پول از جایی به مکان دیگر بین بانک ها و سایر موسسات مالی جابجا می شود؟خوب، پاسخ ممکن است کاملاً متفاوت از آنچه شما انتظار دارید باشد.

در واقعیت، پول واقعاً از یک مکان به مکان دیگر منتقل نمی شود. در عوض، اگر پول ارسال می کنید، در واقع یک سری توافقات از طرف بانک پرداخت کننده است که سوابق خود را تنظیم می کند تا نشان دهد که آنها کمتر از قبل از انتقال به شما بدهکار هستند، در حالی که بانک دریافت کننده سوابق خود را تنظیم می کند تا نشان دهد که آنها به گیرنده وجوه بدهکار هستند. بیشتر از قبلپول در واقع نیازی به جابجایی ندارد - فقط دفتر کل به روز می شود.

اگر شما "پول" را در داخل کشور جابه جا کنید، این یکپارچه کار می کند، زیرا اکثر کشورها یک سیستم تسویه یا واسطه دارند که نقل و انتقالات را در داخل کشور تسهیل می کند، که اغلب توسط بانک مرکزی یا سایر نهادهای پولی دولتی کنترل می شود. آژانس تسویه حساب مرکزی معمولاً می تواند چک ها و پیش نویس های بانکی را نیز بین بانک ها تسویه کند.

وقتی می خواهید به فردی در کشور دیگری پول انتقال دهید کمی جالب تر می شود.

بانکداری خبرنگاری

از آنجایی که بیشتر نقل و انتقالات بین المللی شامل ارزهای مختلف است، ممکن است برای اکثر بانک ها نگهداری و مدیریت تک تک ارزهایی که مشتریانشان بخواهند با آن معامله کنند مشکل باشد. همچنین ممکن است برای نگهداری ارزهای خاص با محدودیت هایی مواجه شود. در عوض، آنها به بانک های دیگر متکی هستند تا با ایجاد حساب هایی در بانک های مختلف در کشورهای دیگر به نام بانک های گزارشگرشان در نگهداری ارزهای خاص کمک کنند. در حالی که بانک ها ممکن است مقادیر اندکی ارز خارجی برای رسیدگی به نیازهای نقدی فیزیکی مشتریان خود نگهداری کنند، بانک های کوچکتر از بانک های خبرنگار بزرگتر برای نگهداری ارز خارجی خود از طرف خود استفاده می کنند.

بنابراین هر زمان که یک مشتری بانکی بخواهد پولی را که به یک ارز خارجی به یک بانک خارجی تبدیل شده است ، سیم کشی کند ، بانک محلی آنها باید به بانکهای خبرنگار بانک اطلاع دهد تا پول را به بانک مقصد منتقل کند.

قبل از سال 1973 ، هنگامی که سوئیفت تأسیس شد ، نقل و انتقالات مرزی یک فرآیند تا حد زیادی دستی بود که بر روی ماشین های تلکس انجام می شد ، یک سیستم پیام رسانی مبتنی بر متن دو طرفه. دستورالعمل های پرداخت از طریق شبکه های اختصاصی Telex منتقل شده و توسط کدهای هویت تأیید شده اند - و اینجاست که اصطلاح انتقال سیم از آن ناشی می شود.

بنابراین بانک محلی نیاز به تماس ، آموزش و اجازه دادن به بانک خبرنگار خود دارد تا دفترچه خود را تنظیم کند و در صورت عدم دریافت بانک پایان ، با تماس ، دستور و اجازه دادن به بانک دریافت پایان برای به روزرسانی مانده حساب بانک گیرنده در نظر گرفته شده در ارز در نظر گرفته شدهبه نفع حزب دریافتی در نظر گرفته شده. قبل از سوئیفت ، همه اینها باید از طریق تلکس به صورت دستی انجام شود.

هنگامی که شبکه Swift سرانجام در سال 1977 راه اندازی شد ، شامل یک بستر پیام رسانی ، یک سیستم رایانه ای برای اعتبارسنجی و پیام های مسیر و همچنین استانداردهای پیام رسانی رمزگذاری شده بود. برای بانکهایی که در سکوی سریع قرار دارند ، این بدان معنی بود که بانک ها و خبرنگاران آنها می توانند معاملات بین مرزهای مرزی و متقابل را تسهیل کنند.

علاوه بر این ، قرار گرفتن در بستر سریع به این معنی است که بانک ها می توانند به طرف مقابل بیشتری برسند و اعتبار فوری را به آنها بدهند. اکنون ، در حالی که Swift و سکوی آن بزرگترین و شناخته شده ترین روش دستورالعمل های انتقال بین مرزی مرزی هستند ، تنها آن نیست. به عنوان مثال ، چین دارای سیستم خاص خود به نام CIPS (سیستم پرداخت بین بانکی مرزی) است و بانک مرکزی روسیه سیستم خود را با نام SPFS توسعه داده است. ایالات متحده سیستم داخلی خود را به نام Fedwire دارد. همچنین ، ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین برای تسهیل انتقال ارزش غیر متمرکز در یک محیط بی اعتماد ، دور زدن بانک ها و سیستم مالی میراث تهیه شده است.

سوئیفت چگونه کار می کند؟

یادآوری این نکته حائز اهمیت است که سوئیفت در واقع پول را منتقل نمی کند بلکه اطلاعات حاوی دستورالعمل های دقیق از بانک پرداخت کننده را به بانک دریافت کننده منتقل می کند. از این رو ، بسیار مهم است که شبکه ایمن ، قابل اعتماد و سریع باشد. سیستم پیام رسانی سریع "Swiftnet" نامیده می شود و اعضا می توانند از طریق خطوط اجاره ای دائمی ، از طریق اینترنت یا از طریق ابر به SwiftNet دسترسی پیدا کنند.

برای شروع ، به هر یک از اعضای شبکه Swift یک رمزگذار منحصر به فرد اختصاص داده می شود که طول آن 8 یا 11 شخصیت الفبایی است. این کد به طور رسمی به عنوان کد شناسه تجاری (BIC) شناخته می شود اما به صورت محاوره ای به عنوان کد SWIFT یا شناسه Swift گفته می شود. چهار شخصیت اول نمایانگر نام موسسه مالی است ، دو شخصیت بعدی نمایانگر کد کشور و دو شخصیت آخر ، پسوند حزب تجاری هستند.

شناسه شاخه یک عنصر اختیاری 3 کاراکتر است که می تواند به BIC 8 کاراکتر اضافه شود ، که برای شناسایی مکان های خاص ، بخش ها ، خدمات یا واحدهای حزب مورد استفاده قرار می گیرد.

بیایید با نگاهی به بانک تورنتو-دومیون در تورنتو ، کانادا-که به عنوان بانک TD نیز شناخته می شود ، نمونه ای از BIC را بررسی کنیم-BIC آنها TDOMCATT است ، جایی که:

• چهار شخصیت اول نام موسسه مالی را نشان می دهد: TDOM
• دو شخصیت بعدی کد کشور (کانادا) هستند: CA
• دو شخصیت آخر را می توان توسط بانک انتخاب کرد ، در این مورد ، تورنتو: TT

نحوه ارسال و دریافت پیام امن بیش از سیستم پیام رسانی ایمن رمزگذاری شده با Fin Swiftnet است. پیام ها به منظور افزایش کارآیی و جلوگیری از اشتباهات ، در یک قالب خاص قرار دارند. این قالب MT103 نامیده می شود و شامل کلیه اطلاعات مورد نیاز در مورد ارسال کننده ، گیرنده و جزئیات معاملات است.

هنگامی که وجوه فرستنده به درستی با حساب گیرنده در ارتباط باشد ، یک سری دستورالعمل ها بین بانک ارسال ، هر بانک خبرنگار واسطه ای در طول مسیر و بانک مقصد نهایی آغاز می شود. این فرایند به منظور کاهش احتمال خطای انسانی تا حد زیادی خودکار است - در سال 2020 ، Swiftnet تقریباً 10 میلیارد پیام باله را پردازش کرد.

اگر طبق برنامه همه چیز پیش برود ، انتقال سریع برای رسیدن به مقصد خود حدود 24-48 ساعت طول می کشد اما می تواند تا پنج روز طول بکشد ، به خصوص اگر انتقال مرزی باشد و ممکن است به یک زنجیره پرداخت نیاز داشته باشد که سه تا چهار بانک باشد.

هزینه

بدیهی است که هنگام انتقال سریع هزینه هایی وجود دارد. بانک یا موسسه مالی برای دسترسی به SwiftNet باید سالانه هزینه Swift را بپردازد ، اما برای هر پیام باله ارسال شده نیز یک هزینه اسمی ثابت کوچک نیز وجود دارد.

با این حال ، بانک شما هزینه ای را برای هر انتقال سریع به شما پرداخت می کند ، که بسیار بیشتر از هزینه ای است که Swift آنها را شارژ می کند. بانک های خبرنگار و بانک مقصد نهایی ، به احتمال زیاد بیشتر از این ، هزینه مسطح را برای پردازش انتقال سیم شما نیز پرداخت می کنند. اگر در انتقال خود معامله ارزی را انجام می دهید ، بانک شما نیز به شما کمیسیون نرخ ارز در بازار را پرداخت می کند ، و این می تواند بسیار مهم باشد ، به خصوص اگر مبلغ بیشتری را منتقل کنید.

چه کسی از سوئیفت استفاده می کند؟

در حالی که بحث ما تاکنون روی بانکهایی که از Swift استفاده می کنند متمرکز شده است ، این سیستم از 239 بانک در سال 1973 به بیش از 11000 عضو تبدیل شده است. این اعضا همچنین شامل موسسات مالی مانند:

• بانک ها
• دلال
• مدیران سرمایه گذاری
• شرکت های بیمه
• مبادلات/خانه های پاکسازی
• شرکت
• شرکت کنندگان
• نگهبان

هر یک از بیش از 11000 موسسه مالی عضو سهامدار بخشی از سوئیفت است زیرا یک تعاونی عضو است. به منظور پیوستن ، یک موسسه مالی واجد شرایط ، هزینه پیوستن یک بار به علاوه هزینه های سالانه را پرداخت می کند که بر اساس کلاس سهام متعلق به آن متفاوت است.

به همین ترتیب ، هرگونه سود حاصل از Swift به عضویت پرداخت می شود ، که در سال 2020 36 میلیون یورو بوده است.

تحریم های سریع

اگرچه سوئیفت تیم مدیریت حرفه ای مستقل خود را دارد و تحت نظارت بانکهای مرکزی G10 قرار دارد ، اما می توانند دور از خنثی باشند. در مارس 2022 ، به دستور ایالات متحده ، انگلیس ، اتحادیه اروپا و دولت های کانادا ، سوئیفت در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین ، هفت بانک روسی را از شبکه سوئیفت جدا کرد. این اقدام به طور مؤثر آن بانک ها را از شبکه پرداخت های بین المللی قطع می کند.

با این حال ، این اولین بار نیست که این اتفاق افتاده است. در سال 2012 ، اتحادیه اروپا با قطع ارتباط برخی از بانک های ایران ، تحریم های سریع علیه ایران را تصویب کرد.

آنچه این امر به این نتیجه رسیده است ، توسعه شبکه های رقیب توسط روسیه و چین به منظور از بین بردن تسلط شبکه سوئیفت از پیام های رمزگذاری شده از موسسه بین مالی است. علاوه بر این ، طرفداران امور مالی غیر متمرکز (DEFI) همچنین ارزهای رمزنگاری شده را به عنوان یک جایگزین بدون سانسور برای سیستم مالی میراث که Swift بخشی از آن است ، پیشنهاد کرده اند.

منابع اضافی

با تشکر از شما برای خواندن راهنمای CFI در سیستم Swift. برای ادامه یادگیری و توسعه پایگاه دانش خود ، لطفاً منابع مرتبط اضافی را در زیر کشف کنید: