وبلاگ ibanfirst

سیستم های پرداخت بین المللی و نحوه کار آنها

22 فوریه 2022

انتقال پول در مرزها ، خواه توسط یک بانک یا ارائه دهنده خدمات بانکی انجام شود ، با هزینه ای می آید. همچنین برای شناسایی حساب های بانکی مربوطه ، به استفاده از یک سیستم پرداخت خاص و جزئیات خاص نیاز دارد. در کنار نام یا نام شرکت طرف گیرنده ، کدهای بانکی خاص برای شناسایی حساب های صحیح لازم است. در حالی که این دو روش شناخته شده بین المللی برای شناسایی حساب های بانکی ، ایبان و سوئیفت ، انحصار را در سراسر جهان نگه می دارند ، سیستم های گزینه های دیگر در روسیه و چین آزمایش می شوند.

چگونه هزینه ها در پرداخت های بین المللی رسیدگی می شود؟

پرداخت های بین المللی برای پردازش نیاز به سهم چندین بانک دارد. افراد صادرکننده و ذینفع و همچنین هر بانک واسطه ای. پردازش چنین پرداخت هایی هزینه های پرداختی را ایجاد می کند که صادرکننده ، به عنوان مبدأ معامله ، می تواند فرض کند ، به اشتراک بگذارد یا فاکتور را برای انتقال دهنده به اشتراک بگذارد. این سه دستورالعمل پرداخت به بن ، شا ، ما گفته می شود. بنابراین تفاوت های بین بن ، sha ، گزینه های شارژ ما چیست و چرا باید به طور خاص تجارت از آنها برای پرداخت B2B خود مطلع شود؟

کد سریع چیست؟

روش Swift از دهه 1970 وجود دارد. این مخفف جامعه برای ارتباطات مالی بین بانکی در سراسر جهان ، یک سیستم پیام رسانی است که توسط بانک ها و موسسات مالی برای ارسال و دریافت اطلاعات و به ویژه برای انتقال پرداخت استفاده می شود. از نظر کاربران ، این نشانگر شناخته شده ترین روشی است که برای انتقال وجوه بین المللی با بیش از 10،500 موسسه مالی و شرکت در بیش از 200 کشور جهان استفاده می شود.

برای حرکت از طریق شبکه سوئیفت ، به هر موسسه مالی یک کد منحصر به فرد اختصاص داده می شود: یک کد شناسه تجاری یا BIC. هر دو اصطلاح اغلب به صورت متناوب مورد استفاده قرار می گیرند ، اما در عمل ، Swift سازمان صدور کنترل استفاده از BIC است ، که خودشان اغلب به عنوان "کدهای BIC" گفته می شوند.

لیست کامل رسمی BIC در سراسر جهان حتی برای مشاوره در دسترس است.

مخفف مخفف BIC در ابتدا کد شناسه بانکی بود اما در سال 2009 این هنجار به روز شد تا موسسات را شامل شود. از آنجا که BIC قبلاً یک اصطلاح گسترده و پذیرفته شده بود ، مخفف نگه داشته می شد اما "B" اکنون مخفف "تجارت" است.

کد سریع به نظر می رسد؟

کدهای SWIFT (یا BIC) فقط اطلاعاتی در مورد بانک ارائه می دهند و به شرح زیر است:

در حالی که برخی از کشورها مانند ایالات متحده ، استرالیا ، سنگاپور و آفریقای جنوبی از تعداد سریع استفاده می کنند ، برخی دیگر ، به ویژه در اروپا ، و همچنین برخی از مناطق در خاورمیانه ، آفریقای شمالی و کارائیب از شماره IBAN استفاده می کنند.

Swift GPI - استاندارد جدید در پرداخت های بین المللی

Swift GPI ، که مخفف نوآوری پرداخت جهانی است ، توسط Swift برای بهبود پرداخت های بین المللی توسعه یافته است ، در نظر گرفته شده است تا پرداخت های بین المللی را سریعتر و شفاف تر انجام دهد. با پیوستن به GPI ، بانک ها باید مجموعه جدیدی از قوانین از جمله شفافیت هزینه ها ، ردیابی پرداخت پایان به پایان ، تأیید اعتبار به حساب گیرنده و ثبات ضبط داده را رعایت کنند. با تشکر از این فناوری جدید که امکان ردیابی در زمان واقعی پرداخت های مرزی را فراهم می کند ، پرداخت های بین المللی به سادگی پرداخت های محلی می شوند.

شماره ایبان چیست؟

معرفی شده در سال 1997 ، شماره حساب بانکی یا بین المللی بین المللی ، شناسه منحصر به فرد برای یک حساب بانکی است. قبل از معرفی آن ، همه کشورها قالب های حساب بانکی خود را داشتند که منجر به خطا و تأخیر در معاملات مرزی می شد. از سال 2020 ، 79 کشور از شماره IBAN برای ساده تر کردن پرداخت های بین المللی استفاده می کنند. این سیستم اخیر برای بهبود تأیید پرداخت های مرزی و کاهش خطاها ، پرداخت های رد شده ، تأخیر در انتقال و همچنین هزینه های بانکی معرفی شده است. ISO 13616 Iban Registry ، منتشر شده توسط Swift ، مشخصات فنی قالب های ملی IBAN کشورها را با استفاده از این استاندارد بانکی ارائه می دهد.

IBAN چگونه به نظر می رسد؟

همه اعداد IBAN از همان قالب پیروی می کنند که حداکثر 34 شخصیت الفبایی را به شرح زیر تشکیل می دهد:

این قالب به طور سیستماتیک با دو نامه شروع می شود که به کشوری اشاره می شود که در آن حساب قرار دارد و دو رقم چک استفاده شده برای تشخیص خطا انجام می شود. این کار با یک سری شخصیت های الفبایی خاص کشور به پایان می رسد. این سری از رقم ها ، به نام شماره حساب بانکی BBAN یا BASIC BANK ، بسته به استانداردهای کشور متفاوت است. این شامل کلیه اطلاعات مربوطه برای تعیین حساب بانکی مورد نظر است. این خود از سه بخش تشکیل شده است: کد بانکی ، شعبه و شماره حساب.

بررسی اعتبار جزئیات بانکی برای جلوگیری از تقلب در انتقال بانکی و ایجاد روابط تجاری قابل اعتماد بسیار مهم است. یکی از راه های اطمینان از IBAN که ارائه شده است معتبر است ، وارد کردن آن در یک Iban Checker است.

ایبان در مقابل سوئیفت

هر دو کد دو روش شناخته شده بین المللی برای شناسایی حساب های بانکی و امکان انتقال سریع و دقیق بین المللی هستند.

تفاوت اصلی بین دو روش این است که در حالی که IBAN یک حساب بانکی خاص را مشخص می کند ، کد SWIFT بانک یا شعبه ای را که در آن حساب نگهداری می شود ، مشخص می کند. در هر دو مورد ، نقل و انتقالات می تواند تا 5 روز کاری طول بکشد و توسط بانکهای واسطه ای برای جلوگیری از تقلب در انتقال پردازش می شود. برای جلوگیری از خطا و کلاهبرداری ، شماره های IBAN حاوی اطلاعات بیشتری در مورد عملکرد انتقال پول هستند.

با این حال ، اگر شما در اتحادیه اروپا مستقر هستید ، ممکن است با مخفف دیگری روبرو شوید: SEPA.

SEPA چیست؟

SEPA مخفف منطقه پرداخت یورو است و یک شکل گسترده از انتقال بانکی در اتحادیه اروپا است. این نخستین بار در سال 2008 توسط صنعت پرداخت و بانکداری اروپا با هدف هماهنگی پرداختهای غیر نقدی یورو معرفی شد. از سال 2020 ، 36 عضو بخشی از SEPA هستند:

Swift vs Sepa

پرداخت SEPA با استفاده از شماره IBAN گیرنده انجام می شود. بر خلاف پرداخت های سوئیفت که در اکثر کشورهای جهان کار می کند ، پرداخت SEPA فقط با یورو به حساب های کشورهای عضو می تواند انجام شود. از آنجا که نقل و انتقالات SEPA فقط به یک ارز قابل انجام است ، هیچ نرخ تبدیل و کمیسیون های انتقال وجود ندارد. این بدان معناست که نقل و انتقالات می توانند به سرعت پردازش شوند ، در 1 تا 2 روز در مقایسه با 5 روز با SWIFT. این در نهایت باعث می شود SEPA به یک روش پرداخت سریع ، ارزان و ایمن در بین کشورهای اروپایی تبدیل شود. در مورد پرداخت SEPA ، هرگونه هزینه به طور خودکار به اشتراک گذاشته می شود.

سیستم های جایگزین جهانی پرداخت

در تلاش خود برای کاهش اعتماد به نفس خود به دلار قدرتمند آمریكا ، روسیه و چین به دنبال گزینه های دیگری برای سیستم Swift بوده اند. با توجه به بیشتر معاملات دو جانبه خود که هنوز به دلار آمریکا انجام می شود و از طریق سیستم Swift معامله می شوند ، دو کشور مشمول توانایی آمریکا برای جلوگیری از معاملات خود از سیستم هستند. در نتیجه ، چین و روسیه در حال افزایش تلاش های ددول سازی و تلاش برای عزیمت از سیستم های مالی متصل به ایالات متحده هستند.

در شرق ، چین در سال 2015 سیستم پرداخت بین بانکی مرزی (CIPS) را راه اندازی کرد. در حالی که CIPS خدمات پاکسازی و تسویه حساب را برای پرداخت و تجارت مرزی RENMINBI (RMB) ارائه می دهد ، اما هنوز هم به عنوان یک کانال ارتباطی به سیستم Swift متکی است. در حال حاضراما ایجاد CIPS به طور مستقیم در تلاش های چین برای پیشبرد بین المللی ارز خود در تلاش برای از بین بردن در نهایت از سیستم Swift کمک می کند.

در روسیه ، بانک مرکزی روسیه در حال توسعه سیستم خود به نام سیستم انتقال پیام های مالی (SPFS) است. این کشور برای اولین بار تصمیم به توسعه این سیستم در سال 2014 به دنبال تحریم های اقتصادی تحمیل شده علیه آن و به ویژه تهدید ایالات متحده برای جدا کردن روسیه از سیستم سوئیفت گرفت. برای روسیه و صادرات چند میلیارد دلاری آن ، قطع ارتباط از سیستم Swift می تواند فاجعه را هجی کند ، تمام معاملات بین المللی را خاتمه دهد و باعث نوسانات قابل توجه ارز و جریان گسترده سرمایه شود. روسیه در حال مذاکره برای گسترش استفاده از SPF های خود در کشورهای در حال توسعه مانند ترکیه و ایران است و تا به امروز 23 بانک خارجی در کشورهایی از ارمنستان ، بلاروس ، آلمان ، قزاقستان و سوئیس به این سیستم متصل شده اند.

با این وجود ، این سیستم های جایگزین هنوز در مرحله آزمایش هستند و اهمیت جهانی آنها محدود است. در حال حاضر ، کدهای سوئیفت و شماره های IBAN سیستم اصلی برای انتقال وجوه در مرزها هستند. استفاده از یک شماره یا کد نادرست می تواند باعث رد و بازگشت انتقال شود و به طور بالقوه منجر به هزینه های ناخواسته شود. Iban Checker اطلاعات مفصلی را در مورد شماره IBAN که شما در حال انتقال پول نیز هستید ، به شما ارائه می دهد ، از جمله اینکه آیا این معتبر است و آیا مربوط به حساب بانکی صحیح است.

1. 1. "SHA" (مخفف "مشترک") برای هر معامله ، هزینه ها بین ذینفع و صادرکننده پرداخت به اشتراک گذاشته می شود. هزینه های بانک صادرکننده توسط طرف ارسال وجوه تحمل می شود ، در حالی که هزینه های بانک های واسطه و ذینفع از مبلغ ارسال شده کسر می شود و توسط ذینفع تحمل می شود. هرچه مؤسسات بیشتری درگیر شوند ، هزینه ها نیز بیشتر می شود. این سیستم برای حدود 60 ٪ معاملات بازار استفاده می شود.

       

   • 27 کشور عضو اتحادیه اروپا
   • 4 عضو انجمن تجارت آزاد اروپا
   • 4 میکروستات که توافق نامه های پولی با اتحادیه اروپا دارند
   • انگلستان (حتی با Brexit)