چرا تصمیمات بد سهام می گیریم؟

در واقع در مغز وال استریت در هنگام خرید و فروش چه اتفاقی می افتد؟پیشگام Neurofinance ، کالین کامر در یک کنفرانس اخیر وارتون بینش را به اشتراک گذاشت.

• حسابداری مالی

نوشته شده توسط

دانش در کارمندان وارتون

"شما باید بدانید که چه موقع باید نگه دارید ، بدانید که چه موقع باید بچسبانید" ، کننی راجرز را با آهنگ معروف خود "قمارباز" خواند. اما واقعیت این است که بیشتر مردم این کار را به خصوص به خوبی انجام نمی دهند ، به خصوص وقتی صحبت از بازار سهام می شود.

به طور کلی ، سرمایه گذاران تمایل دارند بیش از حد طولانی سهام خود را از دست بدهند و خیلی زود سهام برنده را بفروشند. اقتصاددانان رفتاری اصطلاحی برای این کار دارند: "اثر تمایل". اگر به جای اینکه انسان های قابل قبول باشیم ، به طور منطقی عمل می کردیم ، سهام ناکام خود را برای جلوگیری از خسارات بیشتر و نگه داشتن سهام در حال افزایش به منظور افزایش سود خود می فروشیم. سایر رفتارهای ظاهراً غیر منطقی را می توان در کف تجارت مشاهده کرد: یکی "غرق غیر منطقی" است ، عبارتی که توسط آلن گرینسپان رئیس سابق هیئت مدیره فدرال رزرو در طول دهه 1990 مشهور است. و البته حباب می تواند منجر به تصادف شود.

اقتصاددان رفتاری Caltech و Colin Camerer ، همکار مک آرتور در تلاش است تا بفهمد چه عواملی باعث این رفتارهای گیج کننده و گاه به خودی خود می شود. او پیشگام در زمینه جدید تصمیم گیری علوم اعصاب تصمیم گیری و به طور خاص عصبی است که پزشکان از تکنیک های پیچیده تصویربرداری مغز استفاده می کنند تا ردیابی کنند که چرا سرمایه گذاران انفرادی انتخاب هایی را انجام می دهند. محققان همچنین در تلاشند تا نحوه عملکرد بازار را به طور کلی روشن کنند. Camerer ، همکار ابتکار علوم اعصاب وارتون (WIN) ، اخیراً در کنفرانس تحقیقات مالی Wharton Rodney L. White در مورد تصمیمات مالی و بازارهای دارایی صحبت کرد.

"بسیار اکتشافی و بسیار رادیکال" ، اینگونه بود که کامر تحقیقات آزمایشگاه خود را توصیف کرد. وی افزود: "ما طرفداران و دشمنان خود را داریم."

تکرار وال استریت در آزمایشگاه

علوم اعصاب تصمیم گیری در چهارراه علوم علوم اعصاب سنتی و علوم تصمیم گیری از جمله روانشناسی ، اقتصاد و آمار نهفته است. کامر تفاوت های بین تحقیقات خود و یک متخصص علوم اعصاب را برجسته کرد. وی گفت که از حدود 30،000 دانشمند علوم اعصاب که در جلسه سالانه جامعه علوم اعصاب شرکت می کنند ، "95 ٪ از آنها انسان را مطالعه نمی کنند ، زیرا انسان ها خیلی پیچیده هستند."درعوض ، برای باز کردن اسرار ، مثلاً خواب یا ژنتیک ، آنها به حیوانات ساده تر مانند لارو گورخر یا مگس های میوه روی می آورند.

Camerer در حالی که تصمیمات تجاری می گرفتند ، چندین فعالیت مغزی کارشناسی ارشد Caltech را با تصویربرداری از رزونانس مغناطیسی عملکردی کنترل می کرد.

کمرر گفت: "حتی دانشمندان علوم اعصاب که به انسان توجه می کنند ، فعالیت جمعی را مطالعه نمی کنند ،" این به وضوح همان چیزی است که ما به آن علاقه مند هستیم. "در مورد کامر ، این فعالیت جمعی بازارهای مالی است.

کامر در تحقیقات خود سعی می کند پدیده های کف تجارت را تکرار کند. او نگاه می کند که مردم چگونه پاداش ها و هزینه های فوری و آینده را ارزیابی می کنند ، و چگونه آنها پیش بینی می کنند دیگران وقتی پول در معرض خطر قرار می گیرند چه کاری انجام می دهند. گروه تحقیقاتی وی از تکنیک هایی مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (FMRI) استفاده می کند ، که تغییرات مرتبط با جریان خون را اندازه گیری می کند. این نشان می دهد که بخش هایی از مغز در پردازش وظایف و تجربیات مختلف نقش دارند.

Camerer مطالعاتی را ارائه داد که در آن وی در حالی که آنها تصمیمات تجاری می گرفتند ، چندین ده فعالیت مغزی Caltech Dociduate را با FMRI تحت نظر داشتند. در یک ، دانش آموزان با سه سهام مصنوعی - A ، B و C - و تعداد زیادی "پول نقد" تجربی ارائه شدند. در ابتدا ، شرکت کنندگان مجبور بودند یکی از سه سهام را از پول نقد خود خریداری کنند. در هر زمان معین ، آنها می توانند فقط یک سهم را در خود جای دهند.

این یک طراحی بسیار حداقل است. این به معنای زنده بودن نیست. "او آن را با "طرح" ای که از کمترین میزان جوهر استفاده می کند ، مقایسه کرد و چیزی را به همراه داشت که خواص اساسی را ضبط می کند.

این سه سهام برای حرکت مستقل از یکدیگر طراحی شده اند و در هر آزمایش آزمایش به دانش آموزان به روزرسانی قیمت در مورد نحوه افزایش یا سقوط آنها نشان داده شد. چند ثانیه بعد به آنها فرصتی داده شد تا سهام خود را برای یک مورد دیگر تجارت کنند یا آن را نگه دارند. کامر و همکارانش بررسی کردند که چگونه مغز نسبت به اخبار مربوط به درآمد واکنش نشان داد ، و چگونه فعالیت مغز مبنای تصمیم گیری را منعکس می کند.

آنها شواهدی مبنی بر تأثیر وضع فوق در عمل یافتند: "بیشتر این موضوعات - این بچه های درخشان Whiz - در واقع برنده های بیشتری نسبت به بازنده می فروشند."وی خاطرنشان کرد: تنها سه یا چهار نفر از شرکت کنندگان حتی "در فاصله تفریحی" از آنچه می توانست مسیر منطقی برای تحقق بزرگترین دستاوردها باشد ، بودند.

وی همچنین شاهد پدیده رفتاری بود که به عنوان اثر پشیمانی-تکرار شناخته می شد. در اصل ، سرمایه گذاران اگر قبلاً در فروش آن پول بدست آورند ، دوباره می خریدند و می توانند دوباره آن را با قیمت پایین تر خریداری کنند. آنها کمتر احتمال دارد که سهام خود را که برای ضرر فروخته اند دوباره بخرند. محققان این نظریه را تصور می كنند كه سرمایه گذاران - مانند بقیه ما - تمایل دارند كه می خواهند اقداماتی را كه با احساس خوب انجام می دهند ، تکرار كنند و از آنهایی كه باعث می شود احساس بدی داشته باشند ، خودداری كنند.

کامر با اشاره به یکی از نمودارهای خود گفت: "شما [سهام x] را در اینجا فروخته اید."آیا می خواهید آن را بخرید؟ "او گفت ، پاسخ باید بله باشد ، زیرا آنچه شما باید به آن اهمیت دهید مسیر آینده مورد انتظار است. اما به دلیل تأثیرات پشیمانی ، گفت: کامر ، ذهن ناخودآگاه شما مقاومت می کند: "یک دقیقه صبر کنید ، من خیلی زود آن را فروختم و اگر اکنون آن را بخرم ، مثل این است که به خودم اعلام کنم که اشتباه کردم."

به دلیل تأثیرات پشیمانی ، ذهن ناخودآگاه شما در برابر است: "‘ یک دقیقه صبر کنید ، من آن را خیلی زود فروختم و اگر اکنون آن را بخرم ، مثل این است که به خودم اعلام کنم که اشتباه کردم. "

با نگاهی به اسکن های FMRI ، کامر هنگامی که افراد دیدند که سهام آنها قبلاً فروخته شده بود ، واکنش های منفی را تشخیص داد."این روش مغز است ، من" A "را فروختم و اکنون دوباره بالا رفت: اوه نه ، این واقعاً برای نمونه کارها من واقعاً بد است."وی گفت ، اما این در واقع هیچ پیامدهایی برای نمونه کارها شما ندارد. این فقط برای نفس شما بد است. شما می توانید با روابط شخصی قیاس داشته باشید ، "مانند دریافت دعوت عروسی در نامه برای سابق خود."

در یک آزمایش دیگر ، پیچیده تر ، کامر به بررسی رفتارهای مربوط به حباب یا غرق شدن غیر منطقی ، که در آن سهام بیش از حد ارزشمند می شود. این بار او اجازه داد قیمت های بازار آزمون از فعالیت جمعی توسط خود شرکت کنندگان بیرون بیاید. پس از آن ، وی شرکت کنندگان را بر اساس سود سهام خود به دسته های درآمد بالا ، متوسط و پایین جدا کرد و یافته ها را با فعالیت مغز همبستگی کرد.

ترس و حرص و آز ، تجسم

اسکن FMRI نشان داد که ناحیه مغزی معروف به قشر انسولین در طول آزمایشات بسیار فعال است. کامر خاطرنشان کرد: دانشمندان علوم اعصاب قبلاً این منطقه را به عنوان منطقه ای که به عدم اطمینان مالی می پردازد ، و همچنین با - جالب توجه - احساسات منفی بدن مانند ترس از شوک یا یک عزیز که درد می کند ، تأسیس کرده اند.

اما سطح فعالیت در همه شرکت کنندگان یکسان نبود. کامر گفت که افراد پردرآمد در این آزمایش - موفق ترین "تجار" - فعالیت بیشتری در قشر اینسولا نسبت به سایر افراد نشان دادند. او پیشنهاد کرد که این منطقه ممکن است حاوی «نوعی سیگنال هشدار» باشد که به برخی از سرمایه گذاران کمک می کند تا قبل از سقوط با موفقیت بفروشند. ما فکر می کنیم که اتفاقی که می افتد این است - می تواند شانس یا مهارت باشد - اما برخی از معامله گران سیگنالی دارند که به آنها می گوید: «من مطمئن نیستم که با این بازار چه اتفاقی می افتد. من نگران آینده هستم.»

ناحیه دوم مغز اغلب در اسکن ها روشن می شد. این هسته اکومبنس بود که کامر توضیح داد که به پاداش و تقویت پاسخ می دهد. غذا، نوشیدنی، داروهای اعتیادآور، رابطه جنسی و ورزش، همگی هسته اکومبنس را تحریک می کنند. Camerer دریافت که این ناحیه مغز به شدت با معامله گرانی مرتبط است که کمترین سود را به دست آورده اند. در آزمایش، «آنها اصلاً [ابتدا] خرید نمی کنند... خیلی طولانی منتظر می مانند و سپس به خرید و خرید و خرید ادامه می دهند»، که رویکرد موفقی نبود.

کامر در جلسه اخیر انجمن مالی آمریکا، در مورد تحقیقات خود ارتباطی بین یافته های خود و نقل قولی از وارن بافت، نجیب زاده تجاری درباره سرمایه گذاری ایجاد کرد: «وقتی دیگران حریص هستند بترسید و وقتی دیگران می ترسند، حریص باشید».

ناحیه مغز اینسولا کورتکس ممکن است حاوی «نوعی سیگنال هشدار» باشد که به برخی سرمایه گذاران کمک می کند تا قبل از سقوط با موفقیت بفروشند.

وقتی وارن بافت گفت: «وقتی دیگران حریص هستند بترسید»... من آن را ترس نمی نامم، آن را چیزی شبیه ناراحتی یا عدم اطمینان می نامم... اما اتفاقی که می افتد این است که افرادی که این ترس را دارند در اینسولا سیگنال می دهند. کورتکس] در زمان مناسب به فروش می رسند. او افزود که افرادی که آنها اساساً به آنها می فروشند "افرادی هستند که نوعی حرص یا علامت [هسته] اکومبنس دارند."وی به این نتیجه رسید که تاجرانی که حساسیت بیشتری نسبت به اینسولا در فروش دارند، تمایل به کسب درآمد بیشتری دارند.

Camerer اشاره کرد که بسیاری از کارشناسان مالی به غیر از بافت معمولاً هنگام صحبت در مورد معاملات سهام از عبارات مرتبط با احساسات و بدن استفاده می کنند: "خوشحالی"، "هراس"، "در عمق، مردم می دانند ..."، "مردم از این واقعیت ناراحت هستند."…»، «ترس بیمارگونه از رکود». او گفت که در دنیای تحقیقات مالی عصبی، چنین زبانی جدی گرفته می شود، نه به عنوان استعاره های ساده."ما سعی می کنیم این کلمات را بگیریم و آنها را ببینیم."

یکی از اعضای مخاطب در جلسه AFA از کامر پرسید که آیا یافته های وی می تواند در زمان واقعی برای تجارت واقعی سهام اعمال شود. از نظر تئوریکی ، آیا معامله گران می توانند مغز خود را - از نظر شیمیایی یا حتی از نظر جراحی - تغییر دهند تا مناطقی را که در تجارت بهینه تداخل دارند و دیگران را تقویت می کنند ، سرکوب کنند؟

کامر تأکید کرد که این تحقیق هنوز در مراحل اولیه انجام شده است. وی گفت: "سالها وجود دارد که با دقت از طریق آن کار می کنم [قبل از] من هر چیزی را به یک شرکت می گفتم."مرحله بعدی انجام آزمایشات علّی است ، به این معنی که نه تنها اندازه گیری منفعلانه بلکه در واقع تحریک قسمت های مختلف مغز برای دیدن چگونگی تأثیر تصمیمات تجاری است."اگر فکر کنیم که فعالیت هسته ای بیشتر باعث ایجاد حباب بیشتر می شود ... ما می توانیم از این طریق حباب بسازیم. یا ما قادر خواهیم بود حباب ها را با فعالیت انسولین خراب کنیم. "

اما وی اظهار داشت که در آینده ، معامله گران ممکن است بتوانند فعالیت مغز خود را کنترل کنند تا لبه ای کسب کنند. این لزوماً مستلزم محصور شدن در یک دستگاه FMRI در تمام روز نیست. در حالی که وی از FMRI به عنوان عمیق ترین سطح مشاهده این واکنشهای مغزی یاد می کرد ، وی گمان می کرد که احتمالاً با نظارت بر مواردی مانند هدایت پوست ، اتساع مردمک یا بیان صورت می توان "سیگنال های بسیار خوبی" دریافت کرد.

کامر با ضربه زدن به مچ دست گفت: "شاید اپل روزی سنسور پوشیدنی یا چیزی شبیه به آن داشته باشد."معامله گران ممکن است بتوانند دریابند که مغز آنها به چه مواردی رسیده است ، و بر این اساس عمل می کنند - یا عمل نمی کنند.