کمیته لغو بدهی نامشروع

شکستن چرخه شرور بدهی خصوصی غیرقانونی

13 آوریل 2017 توسط اریک Toussaint

در طول تاریخ بشر ، بدهی های خصوصی توسط طبقات غالب برای تحقیر ، ناامید کردن ، سلب مالکیت و رها کردن کلاسهای زحمتکش (از جمله آنها زنان همیشه سخت ترین قربانیان مورد استفاده) استفاده شده است: کشاورزان کوچک ، صنعتگران ، ماهیگیران و تا آنجاکارگران حقوق و دستمزد امروز و اعضای خانواده آنها (دانشجویان ، که برای دنبال کردن تحصیلات خود به بدهی می روند) [1]. این روند ساده است: وام دهنده مستلزم آن است که وام گیرندگان دارایی خود را به عنوان وثیقه تعهد کنند. این می تواند ، به عنوان مثال ، زمینی باشد که توسط کشاورز یا در مورد یک صنعتگر ، ابزارهای تجارت خود را نگه داشته و کشت می کند. بازپرداخت وام باید به صورت نقدی یا در نوع انجام شود. از آنجا که نرخ بهره زیاد است ، برای بازپرداخت وام ، وام گیرنده باید سهم بزرگی از ثمرات کار خود را به وام دهنده منتقل کند و بنابراین فقیر می شود. اگر وام گیرنده در بازپرداخت پیش فرض شود ، وام گیرنده از وثیقه تعهد شده محروم می شود. در برخی از جوامع ، این می تواند به معنای از دست دادن آزادی برای بدهکار و/یا اعضای خانواده وی باشد. به این برده داری بدهی گفته می شود. طبق قوانین ایالات متحده و برخی از کشورهای اروپایی ، عدم بازپرداخت بدهی با مثله کردن فیزیکی تا اوایل قرن نوزدهم مجازات شد. و هنوز هم امروز ، در اروپا و جاهای دیگر ، عدم بازپرداخت بدهی ها ممکن است با حبس مجازات شود.

بدهی خصوصی در سنین مختلف

از زمان بسیار یادبود ، بدهی خصوصی نقش اساسی در روابط اجتماعی داشته است. مبارزات بین ثروتمندان و فقرا ، بین استثمارگر و استثمار ، اغلب درگیری بین طلبکاران و بدهکاران صورت گرفته است. با نظم قابل توجه ، شورش های محبوب به همین روش آغاز شده است: با تخریب آیینی اسناد مربوط به بدهی (تبلت ، پاپیروس ، پارچ ها ، کتابهای حساب ، ثبت های مالیاتی و غیره).

بحران بین المللی جدید که در سال 2007 آغاز شد ، رفتار کلاهبرداری بانکها را در معرض دید قرار داده است. به دنبال تعداد زیادی از اخراج مردم از خانه های خود در ایالات متحده ، اسپانیا و جاهای دیگر ، بیشتر و بیشتر ، بدهی ها در کشورهایی که تعهد بازپرداخت بدهی تاکنون بدون چالش بوده است ، مورد سؤال قرار می گیرند. از سال 2012 ، آدا کولاو ، که در سال 2015 به عنوان شهردار بارسلونا انتخاب شد ، با شرکت در وام مسکن وام ساخته شده علیه وثیقه املاک ، حمایت گسترده ای از مردم را ترتیب داده است. دو نوع وام وجود دارد: 1) رایج ترین شکل در جایی که از وام برای خرید استفاده می شود به عنوان وثیقه استفاده می شود. 2) استفاده گسترده تر از ملک برای تضمین هر وام: کافی است که وام گیرنده دارایی را به عنوان وثیقه در اختیار داشته و درگیر کند. سکوی قربانیان علیه بانکهایی که خانواده ها را اخراج می کنند که قادر به بازپرداخت نیستند. فقط چند سال پیش ، این امر غیرقابل تصور برای هر کسی بود که مشاغل غیرقانونی بانکها را ترتیب داده باشد تا به مقام عالی انتخاب شود. در سرتاسر جهان ، جنبش های اجتماعی بازپرداخت بدهی های غیرقانونی خصوصی ، اعم از بدهی های وام و یا بدهی دانشجویی و چه مدیون بانک های بزرگ خصوصی و یا به آژانس های خرد اعتباری را به چالش می کشد.

آنچه در زیر می آید ، طرح های گسترده ای از چند مرحله تاریخی در "سیستم بدهی خصوصی" در خاور نزدیک ، اروپا و بخش هایی از جهان است که توسط قدرتهای اروپایی فتح شده است. آنچه در آسیا ، آفریقا اتفاق افتاده است ، و قبل از استعمار قاره آمریکا باید بعداً اضافه شود. اما تصویری که در اینجا نقاشی می کنیم در حال حاضر بسیار فصیح است.

لغو بدهی عمومی به طور دوره ای طی هزار سال در بین النهرین صورت گرفت

کد همورابی

هنگامی که برداشت ضعیف بود ، دهقانان قادر به بازپرداخت بدهی هایی که با دولت منعقد کرده بودند (مالیات های بدون پرداخت در نوع یا ادای احترام) یا با کارمندان دولت بسیار مناسب و شرافتمای رژیم به طور مرتب از سرزمین های خود محروم می شدند و مجبور می شدند که از آن غرق شوند. اعضای خانواده آنها نیز به برده داری کاهش یافتند.

برای سرکوب نارضایتی ، قدرت در محل به طور دوره ای بدهی های خصوصی [2] را لغو کرد و حقوق دهقانان را احیا کرد. این فسخ به مناسبت جشن هایی بود که در طی آن قرص های رس که بدهی ها بر روی آنها کتیبه می شدند ، تخریب می شدند.

بین 2400 تا 1400 پیش از میلاد ، سی نفر لغو عمومی بدهی خصوصی در بین النهرین وجود داشته است.[3] یکی از این احکام لغو به شرط آنكه طلبكاران رسمی و جمع كنندگان مالیاتی كه دهقانان را اخراج كرده بودند ، باید آنها را جبران كنند. اگر یک طلبکار با اجبار اموال را در اختیار گرفته بود ، مجبور شد آن را برگرداند و/یا آن را کاملاً بازپرداخت کند ، و در صورت عدم موفقیت وی ، ناکام بود.

پس از سال 1400 قبل از میلاد ، هیچ فسخ بیشتر بدهی در بین النهرین شناخته نشده است. نابرابری ها تقویت شده و بسیار افزایش یافته است. زمین توسط صاحبان زمین های بزرگ خصوصی مصادره شد و برده داری بدهی نهادینه شد. با این حال ، ما اثبات داریم که در قرن های بعدی مبارزات اجتماعی خشونت آمیز بین طلبکاران و بدهکاران وجود داشته است.

سنگ روزت سنت لغو بدهی را تأیید می کند

در مصر از قرن هشتم قبل از میلاد ، اعلامیه هایی وجود داشت که بدهی را لغو می کردند و آن را در برده داری بدهی آزاد می کردند. انگیزه های اساسی فرعون نیاز به دهقانان قادر به تولید مواد غذایی کافی و در دسترس به عنوان سرباز برای مبارزات نظامی بود. به همین دو دلیل ، به طلبکاران اجازه داده نمی شود که دهقانان را از سرزمین خود بیرون کنند.

در بخش دیگری از منطقه ، امپراتورهای آشوری هزاره اول پیش از میلاد سنت لغو بدهی را تصویب کردند. همین مسئله در اورشلیم در قرن 5 قبل از میلاد نیز صادق بود. به عنوان اثبات ، در سال 432 پیش از میلاد ، Nehemiah ، مطمئناً تحت تأثیر سنت قدیمی بین النهرین قرار گرفت ، اعلام لغو بدهی های منعقد شده توسط یهودیان از هموطنان ثروتمند خود را اعلام کرد. در آن زمان بود که تورات [4] به پایان رسید. سنت لغو بدهی های عمومی بخشی از دین یهود و اولین متون مسیحیت است: تثنیه تعهد را برای لغو بدهی ها هر هفت سال یکبار اعلام می کند ، و لاویان در هر جشن یا هر 50 سال یکسان است.[5]

برای قرن ها ، بسیاری از مفسران در مورد متون باستانی ، که از مقامات مذهبی شروع می شوند ، که از منافع طبقات حاکم دفاع می کنند ، تأیید کرده اند که این مقررات فقط یک ارزش اخلاقی دارند یا به سادگی آرمانگرایی بودند. با این حال ، تحقیقات تاریخی طی دو قرن گذشته نشان می دهد که این مقررات با عمل واقعی مطابقت دارد.[6]

هنگامی که طبقات ممتاز موفق به تحمیل منافع خود شدند ، دیگر فسخ اتفاق نیفتاد ، اما سنت لغو بدهی در متون بنیانگذار یهودیت و مسیحیت باقی ماند. مبارزات برای لغو بدهی های خصوصی به طور مرتب در طول تاریخ خاور نزدیک و مدیترانه تا اواسط هزاره اول میلادی دوباره ظاهر شد.

در "پدر ما" ، معروف ترین دعای عیسی ، به جای ترجمه فعلی "ما را به ما ببخشید که کسانی را که به ما تجاوز می کنند" می بخشیم ، متن اصلی یونانی در انجیل متیو (ص 6 ، آیه12) می خواند: "وقتی بدهی های خود را می بخشیم ، بدهی های خود را ببخش."در واقع ، در آلمانی و هلندی ، کلمه شولد به معنای "گناه" و "بدهی" است. آللویا ، ابراز شادی که در مذاهب یهودی و مسیحی مورد استفاده قرار می گیرد ، از زبانی که در بابل در هزاره دوم پیش از میلاد گفته می شود ، ناشی می شود و به رهایی بردگان بدهی اشاره می کند.[7]

نقشه شهرها و کشورهایی که در عهد جدید (در یونان ، در ایتالیا و بین النهرین و سرزمین مقدس) ذکر شده اند - ادوارد ولز ، 1700 (برای بزرگنمایی کلیک کنید)

سولون

یوناندر یونان ، از آغاز قرن ششم قبل از میلاد ، مبارزات اساسی علیه برده داری بدهی و برای لغو بدهی های خصوصی صورت گرفت. ارسطو در قانون اساسی آتنی می نویسد: "... طبقات فقیر ، مردان ، زنان و کودکان ، سرورهای ثروتمندان بودند."مبارزات اجتماعی و سیاسی توسعه یافته و منجر به اقدامات قانونی شد - به عنوان مثال اصلاحات سولون در آتن - ممنوعیت برده داری بدهی. در مگارا ، شهری در نزدیکی آتن ، یک جناح رادیکال به قدرت رسید. وام برای بهره ، مبلغی که در پاداش یک سرمایه گذاری پرداخت می شود یا توسط یک وام دهنده دریافت می شود. بهره در مورد میزان سرمایه سرمایه گذاری شده یا وام گرفته شده ، مدت زمان عملیات و نرخ تعیین شده محاسبه می شود. ممنوع بود ، و این اقدام به صورت برگشتی انجام شد. طلبکاران مجبور شدند بهره ای را که قبلاً پرداخت شده بود بازپرداخت کنند.[8]

در همین زمان ، ایالت های یونان سیاستی برای گسترش ، تأسیس مستعمرات از کریمه به مارسی ، در بعضی مواقع با استفاده از فرزندان فقیر بدهکار را آغاز کردند. برده داری به شدت و به شکلی وحشیانه تر و ظالمانه تر از آنچه قبلاً در جوامع هلال باروری شناخته شده بود ، توسعه یافت.

رمبسیاری از مبارزات خشونت آمیز سیاسی و اجتماعی در اثر بحران های بدهی خصوصی ایجاد شده است. طبق قانون ابتدایی روم ، یک طلبکار می تواند بدهکاران ورشکسته را اجرا کند. اواخر قرن چهارم قبل از میلاد با یک واکنش اجتماعی قوی در برابر بدهکاری مشخص شد. در حالی که برده داری برای بدهی ها برای شهروندان رومی از بین رفت ، ممنوعیت ربا برای مدت طولانی اعمال نمی شد. بحران های عمده بدهی خصوصی در قرن های بعد ، هم در شبه جزیره ایتالیا و هم در بقیه امپراتوری روم رخ داده است. مورخ تاسیتوس در مورد بحران بدهی که در سال 33 میلادی رخ داد ، تحت حاکمیت Tiberius نوشت: "نفرین ربا ، که باید متعلق به آن باشد ، در رم ، منبع مداوم فتنه و اختلاف است. بر این اساس ، تلاش ها برای سرکوب آن حتی در یک جامعه مسن و کمتر فاسد انجام شد. "[9]

فئودالیسمدر آغاز دوران فئودالی ، بسیاری از تولید کنندگان آزاد مورد تحسین قرار گرفتند ، زیرا دهقانان قادر به بازپرداخت بدهی های خود نبودند. این مورد در زمان سلطنت شارلمانی در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم بود.[10]

ادیان یهودی ، مسلمان و مسیحی و ربا

از منشأ آن ، دین مسلمانان وام ها را با علاقه ممنوع اعلام کرد. یهودیت آن را در جامعه یهود ممنوع کرد ، اما تحت فشار ثروتمندان در قرن اول میلادی آن موقعیت را اصلاح کرد و وام های مجاز را با علاقه مجاز کرد.[11] دین مسیحی در قرن پانزدهم از این دادخواست پیروی کرد و مقامات پروتستان و کاتولیک حتی به ترویج وام با علاقه پایان یافتند.

در اروپا ، مشکل بدهی خصوصی در اواخر قرون وسطی تشدید شد

به دلیل کسب درآمد از روابط که در قرن سیزدهم تا چهاردهم آغاز شد ، مشکلات بدهی خصوصی تشدید شد. این بدان معنی بود که کار اجباری و مالیات هایی که در نوع خود پرداخت شده بودند ، به تدریج در مبالغ پول خواسته می شدند. در نتیجه ، دهقانان ، صنعتگران و غیره مجبور شدند برای پرداخت مالیات به بدهی بروند. بیشتر و بیشتر دهقانان ، صنعتگران و کارگران ، که قادر به بازپرداخت بدهی های خود نبودند ، اموال خود را تصرف کردند ، از بین رفتند و یا زندانی شدند و بسیاری از آنها مثله شدند.[12]

در سال 1339 ، در سیینا (ایتالیا) ، بدهکاری به حدی رسید که دولت شهرداری به شورا اعلام کرد که حبس بدهی باید لغو شود ، در صورت عدم موفقیت که تقریباً همه شهروندان باید در زندان باشند. شانزده سال بعد ، در سال 1355 ، مردم سیینا قیام کردند و به اتاق سوابق در کاخ شهرداری که کتابهای حساب را در خود جای داده بود ، آتش گرفتند. آنها می خواستند تمام آثار بدهی هایی را که بازپرداخت آنها از آنها خواسته شده بود ، پاک کنند و آنها را بدخلقی می دانستند.[13]

یکی دیگر از نشانه های اهمیت رد بهره برداری از طریق بدهی: در پایان قرن چهاردهم ، هنگامی که کلاس های کارگر لحظه ای قدرت را در فلورانس به دست می گرفتند ، به رهبری Ciompi-کارگران روزانه در صنعت نساجی-، خواسته های آنها شامل از بین بردنقطع عضو یک دست به عنوان مجازات عدم پرداخت بدهی ها و مهلت قانونی در بدهی های پرداخت نشده.[14] آنها همچنین خواستار نمایندگی در دولت و مالیات های بالاتر بر ثروتمندان شدند. وقایع مشابه در همین دوره در فلاندر ، والونیا ، فرانسه ، انگلیس و جاهای دیگر اتفاق افتاد.

رد بدهی در قلب شورش های عظیم دهقان در جهان آلمان در قرن پانزدهم و شانزدهم بود

توماس مونزر

بین سالهای 1470 تا 1525 ، بسیاری از قیام های دهقانان ، از آلزاس تا اتریش و از جمله اکثر مناطق آلمان ، بوهمیا ، اسلوونی ، مجارستان و کرواسی ، با بدهی دهقانان و ساکنان شهری از کلاسهای تحت سلطه ، از آنها خواسته شدبشرصدها هزار دهقانان اسلحه گرفتند و صدها عمارت و ده ها صومعه و صومعه را از بین بردند. این سرکوب بیش از 100000 دهقان کشته شد.[15] در طی یکی از شورش ها ، در سال 1493 ، یکی از خواسته های دهقانان سال جوبی بود که طی آن تمام بدهی ها لغو می شود.[16] توماس مونزر ، یکی از رهبران قیام های دهقان ، در سال 1525 در سن 28 سالگی بریده شد ، خواستار استفاده کامل از انجیل ها و به ویژه تشویق به بخشش بدهی ها شد. در این امر او با مارتین لوتر مخالف بود ، که در ابتدا-در سال 1519-1520-ربا و فروش و فروش کلیسای کاتولیک را محکوم کرد اما تا سال 1524 از وام برای علاقه دفاع می کرد و خواستار آن بود که دهقانان و همه افراد بدهکار بدهی های خود را بازپرداخت کنند. در مخالفت با قیام های دهقانان ، لوتر خواستار "یک دولت سختگیرانه و سخت زمانی است که شرور را وادار می کند (...) برای بازگشت آنچه که وام می گیرند ...".[17] "اجازه ندهید کسی فکر کند که جهان بدون خون می تواند اداره شود. شمشیر حاکم باید قرمز و خونین باشد. برای اراده جهان و باید شر باشد ، و شمشیر میله خدا و انتقام بر آن است. "[18] در درگیری بین دهقانان و سایر مؤلفه های کلاسهای محبوب (به ویژه ساکنان شهر بدون عنوان و بی بضاعت ترین اقشار - واگابون ها ، گدا و غیره) از یک طرف و کلاس های حاکم محلی از طرف دیگر ، لوتر انتخاب کرده بوداردوگاه وی با اعلام اینکه قوانین عهد عتیق ، از جمله سال جوبی ، دیگر قابل اجرا نبود. به گفته لوتر ، انجیل به سادگی رفتار ایده آل را توصیف می کند. وی اظهار داشت ، در زندگی واقعی ، بدهی ها همیشه باید بازپرداخت شوند.

متنی ناشناس که از سال 1521 در آلمان پخش می شود ، گفتگوی زیر بین یک دهقان و یک دزد ثروتمند است که به خوبی توصیف می کند که چگونه بدهی برای از بین بردن زحمت های ابزار یا زمین آنها استفاده می شود:

دهقان: چه چیزی مرا به شما می آورد؟چرا ، من می خواهم ببینم که چگونه وقت خود را می گذرانید. BURGHER: چگونه باید وقت خود را بگذرانم؟من اینجا می نشینم که پولم را می شمارم ، نمی توانید ببینید؟دهقانان: به من بگویید ، سارق ، چه کسی به شما پول زیادی داد که تمام وقت خود را صرف شمارش آن می کنید؟BURGHER: شما می خواهید بدانید چه کسی پول من را به من داد؟من به شما می گویمیک دهقان می آید که به درب من می کوبد و از من می خواهد که ده یا بیست گلدن به او قرض بدهم. من از او سؤال می کنم که آیا او صاحب یک قطعه زمین مرتع خوب است یا یک زمینه خوب برای شخم زدن. او می گوید: ‘بله ، سارق ، من یک علفزار خوب و یک میدان خوب دارم ، به ارزش صدها گلدن این دو نفر." من پاسخ می دهم: ‘عالی! در صورت پیش فرض وام گیرنده ، علفزار و میدان خود را به عنوان دارایی های قابل انتقال وثیقه یا ضمانتی که به عنوان امنیت در برابر بازپرداخت وام ارائه می شود ، متعهد کنید.، و اگر متعهد شوید که یک سال به عنوان علاقه به یک گلدن بپردازید ، می توانید وام خود را بیست گالدن داشته باشید. "خوشحالم که خبر خوب را می شنوید ، دهقان پاسخ می دهد:" من با خوشحالی به شما تعهد خود را می دهم. "اما باید بگویمشما ، "من دوباره پیوستم ،" که اگر هرگز نتوانید به موقع علاقه خود را بپردازید ، سرزمین شما را به دست می گیرم و آن را ملک خود می سازم. "و این نگران کننده دهقان نیست. او به عنوان تعهد خود مرتع و زمینه خود را به من اختصاص می دهد. من به او پول قرض می دهم و او به مدت یک یا دو سال به طور دقیق علاقه می پردازد. سپس برداشت بد می آید و به زودی او در پرداخت خود عقب می رود. من سرزمین او را مصادره می کنم ، او را اخراج می کنم ، و میدو و میدان مال من هستند. و من این کار را نه تنها با دهقانان بلکه با صنعتگران نیز انجام می دهم.[19]

آنچه ما در اینجا داریم ، که با کلمات بسیار ساده خلاصه شده است ، روند نابودی دهقانان و صنعتگران در آلمان و جاهای دیگر است که سعی در مخالفت دارند.

فتح قاره آمریکا و تحمیل پولی بدهی

در زمان فتح قاره آمریکا ، تحمیل سلطه اروپا با تسلیم شدن مردم بومی از طریق بدهی همراه شد.[20] فرم مورد استفاده: peonage. فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد "peonage" را به شرح زیر تعریف می کند: "در مکزیک ، وضعیت یک پون سرف ، بندگی برای بدهی [...] یک بدهی که در بندگی توسط طلبکار خود تا زمان کار بدهی های وی انجام شده است."Peonage سیستمی است که تحت آن افراد با وسایل مختلف از جمله بدهی وراثت به بندگی در زمین می پردازند. Peonage تا دهه اول قرن بیستم ، در طول انقلاب در مکزیک از بین نرفت.

کارگران Peon در منطقه Rascon ، مکزیک (بدون تاریخ)

انتهای قسمت 1

ترجمه شده توسط Snake Arbusto و Mike Krolikowski

با تشکر: نویسنده آرزو می کند از موارد زیر بخاطر بررسی متن و پیشنهادات آنها تشکر کند: Snake Arbusto ، Sushovan Dhar ، Pier Gottiniaux ، Damien Millet ، Christine Pagnoulle ، Isabelle Ponet و Claude Quémar. نویسنده صرفاً و کاملاً مسئول هرگونه خطایی یا خطایی است که در آن وجود دارد.

پانویسها و منابع

[1] نویسنده آرزو می کند این مسئله را روشن کند که او در هر شرایطی بدهی خصوصی را محکوم نمی کند. مقاله حاضر بر بدهی خصوصی است که به عنوان وسیله ای برای سلب مالکیت و محرومیت استفاده می شود.

[2] در آن دوره ، خود دولت وام نگرفته است. این نیز در مصر باستان و یونان صادق بود. رم فقط در موارد بسیار استثنایی وام گرفته شده است. در اروپا ، ایالت ها تا قرن سیزدهم و چهاردهم وام را به طور سیستماتیک شروع نکردند. آنها از آن زمان متوقف نشده اند.

[3] مایکل هادسون ، سنت گمشده لغو بدهی های کتاب مقدس ، 1993 ، 87 صفحه ؛"باستان شناسی پول" ، 2004. همچنین ببینید: دیوید گرابر ، بدهی: 5000 سال اول ، خانه ملویل ، نیویورک ، 2011 ، 542 ص ؛موجود در https://libcom.org/files/__debt__the_first_5_000_years. pdf. توسط éric toussaint مراجعه کنید: "سنت طولانی لغو بدهی در بین النهرین و مصر از 3000 تا 1000 قبل از میلاد" ، http://www.cadtm.org/the-long-tradition-of-debt

[4] تورات (قانون مذهبی یهودی) تلفیقی از متونی است که پنج کتاب اول کتاب مقدس را تشکیل می دهد: پیدایش ، خروج ، لاویان ، اعداد و تثنیه.

[5] به ایزابل پونت ، "لغو بدهی در سرزمین کنعان در هزاره اول قبل از میلاد" ، http://www.cadtm.org/debt-cancellation-in-the-land-of مراجعه کنید. در Leviticus ، ما نه تنها الزام بخشش بدهی ، بلکه آزاد کردن برده های بدهی و کل خانواده های آنها و بازگشت مزارع و خانه آنها را می یابیم. اما این فقط برای جامعه اسرائیل و نه برای افراد دیگر اعمال می شود.

[6] مایکل هادسون ، سنت گمشده لغو بدهی های کتاب مقدس ، 1993 ، 87 صفحه ؛"باستان شناسی پول" ، 2004.

[7] مایکل هادسون ، سنت گمشده لغو بدهی های کتاب مقدس ، ص. 27.

[8] به دیوید گرابر ، op. cit.

[9] Tacitus ، Aals ، 6. 16. 1 ، به نقل از آندرو ، "بدهی شخصی و بخشش بدهی در امپراتوری روم" ، http://www.cadtm.org/personal-endebtment-and-debt

[10] به کارل مارکس ، پایتخت ، کتاب 3 ، فصل 19 ، اظهارات مربوط به ربا. همچنین به ارنست ماندل ، نظریه اقتصادی مارکسیستی ، جلد. 1 ، فصل 4 ، گذرگاه تحت عنوان "سرمایه ربا".

[11] خاخام هیلل تصویب کرده بود که یهودیان باید به قراردادهایی که آنها برای رد برنامه تورات و تلمود ، که برای لغو دوره ای بدهی ها ارائه می دهند ، یک بند اضافه کنند. دین یهود همچنین در صورت ایجاد به غیر یهودیان ، وام را برای علاقه مجاز می کرد.

[12] سیلویا فدرریسی ، در کتاب خود Caliban و Witch ، نشان می دهد که چگونه این جنبش زنان پرولتری را حتی بیشتر تحت تأثیر قرار داده است. به سیلویا فدرریسی ، کالیبان و جادوگر مراجعه کنید: زنان ، بدن و تجمع بدوی ، اتونومندی ، بروکلین ، نیویورک ، 2004 ، 288 ص.

[13] پاتریک بوچرون ، Conjurer La Peur ، Seuil ، Paris ، 2013 ، صص 213-215 (به زبان فرانسوی).

[14] به سیلویا فدرری ، op. cit. ، ص. 45. همچنین به پاتریک بوچرون ، ص. 189

[15] به فردریش انگلس (1850) ، جنگ دهقانان در آلمان ، https://www.marxists.org/archive/marx/works/1850/peance-war-germany/ مراجعه کنید. همچنین به دیوید گرابر ، op. cit. ، صص 390-395.

[16] فردریش انگلس (1850) ، جنگ دهقانان در آلمان ، فصل 3

[18] مارتین لوتر (1524) ، op. cit.

[19] به نقل از سیلویا فدرریسی ، کالیبان و جادوگر ، ص. 125 ، پس از G. Strauss (ویرایش) ، تظاهرات نارضایتی در آستانه اصلاحات ، بلومینگتون ، انتشارات دانشگاه ایندیانا ، 1971 ، صص 110-111)

[20] پاپ نیکلاس پنجم ، در ژانویه سال 1455 ، تقاضای همیشگی جمعیت را "دشمن مسیح" مجاز کرده بود. در میان چیزهای دیگر ، این امر به بردگی آفریقایی ها در آن دوره (به ویژه در مزارع ایجاد شده توسط پرتغالی ها در مادیرا) امکان پذیر شد و متعاقباً به فاتحاتورهای اروپایی اجازه دادند که به همین ترتیب در جهان جدید نیز انجام دهند. در اینجا گزیده ای از Bull Romanus pontifex آورده شده است: "بنابراین [ما] همه و مجرد محل را با مراقبه مناسب وزن می کنیم ، و خاطرنشان می کنیم که از آنجا که قبلاً توسط نامه های دیگری که از بین چیزهای دیگر اعطا شده بود ، در میان چیزهای دیگر و مجلل فراوان به پادشاه فوق الذکر آلفونسو اعطا می کردیم.- برای حمله ، جستجوی ، اسیر ، پیگیری ، پیگیری ، و فرومایه همه ساراسن ها و مشرکان ، و سایر دشمنان مسیح که در آن قرار داده شده است ، و پادشاهی ها ، دوکدها ، اصول ، سلطه ها ، دارایی ها و کلیه کالاهای متحرک و غیرقابل تحمل هر چیزی که توسطآنها و برای کاهش افراد خود به برده داری دائمی ، و اعمال و متناسب با خود و جانشینان وی پادشاهی ها ، دوکدها ، ایالت ها ، اصول ، سلطه ها ، دارایی ها و کالاها و تبدیل آنها به استفاده و سود و سود آنها ... "((تأکید اضافه شده توسط نویسنده) همچنین ، همانطور که دیوید گرابر توضیح می دهد ، فاتحان ، از جمله هرنن کورتس ، برای تأمین مالی عملیات خود به طور عمیق به بدهی رفته بودند. در نتیجه ، آنها از جمعیت فتح شده از همه وحشیانه تر سوءاستفاده و ناامید شدند تا بدهی های خود را بازپرداخت کنند. به دیوید گرابر ، op. cit. ، ص. 315 و زیر

نویسنده

یک مورخ و دانشمند سیاسی است که دکترای خود را به پایان رسانده است. در دانشگاه های پاریس هشتم و لیژ سخنگوی CADTM Inteational قرار دارد و در شورای علمی آتاک فرانسه قرار دارد. او نویسنده یونان 2015 است: یک جایگزین وجود داشت. لندن: کتابهای مقاومت / IIRE / CADTM ، 2020 ، سیستم بدهی (کتاب های Haymarket ، شیکاگو ، 2019) ، Bankocracy (2015) ؛زندگی و جنایات یک مرد نمونه (2014) ؛نگاه در آینه نمای عقب. ایدئولوژی نئولیبرالی از ریشه های آن تا به امروز ، کتاب های Haymarket ، شیکاگو ، 2012 ، و غیره. کتابشناسی خود را ببینید: https://en. wikipedia.org/wiki/٪C3٪89ric_toussaint او همزمان با پیرامون گوتینیاکس ، چهره های بدهی جهانی 2015 را با عنوان Pierre Gottiniaux ،دانیل مونوار و آنتونیو سابریا (2015) ؛و با بدهی Damien Millet ، صندوق بین المللی پول و بانک جهانی: شصت سؤال ، شصت پاسخ ، کتابهای بررسی ماهانه ، نیویورک ، 2010. او هماهنگ کننده علمی کمیسیون حقیقت یونان در مورد بدهی های عمومی از آوریل 2015 تا نوامبر 2015 بود.

مقالات دیگر به زبان انگلیسی توسط اریک Toussaint (608)

• کمون پاریس در سال 1871 ، بانک ها و بدهی ها 20 مارس ، توسط اریک Toussaint
• ABC از سیستم بدهی 6 مارس ، توسط اریک Toussaint
• توافق نامه بدهی لندن در سال 1953 در مورد بدهی آلمان 26 فوریه ، توسط اریک Toussaint
• از لبنان تا سریلانکا از طریق آمریکای لاتین و مصر: بدهی عمومی امروز و در تاریخ سرمایه داری 26 فوریه ، توسط اریک توسان ، آنیس آلمان
• سکوت رادیویی در مورد رد بدهی های رئیس جمهور ایالات متحده فرانکلین روزولت 28 ژانویه ، توسط اریک Toussaint
• بانک جهانی و صندوق بین المللی پول دیدگاه های خود را در شرق تیمور ، ایالتی که در ماه مه 2002 متولد 11 ژانویه ، توسط اریک Toussaint متولد شده است ، تعیین کرده اند
• هند: بدهی ، بحران بانکی. 10 ژانویه ، توسط اریک Toussaint ، Sushovan Dhar
• مراکش: مارس اعتراضی در 4 دسامبر 2022 ، و پیشینه آن 12 دسامبر 2022 ، توسط اریک توسان ، Jawad Moustakbal
• وقتی ایالت ها با "تخته سنگ تمیز" شروع می شوند و بدهی ها را رد می کنند: اکنون نوبت چه کسی است؟12 دسامبر 2022 ، توسط اریک Toussaint ، Anaïs Carton
• وضعیت بین المللی و بدهی نامشروع 12 دسامبر 2022 ، توسط اریک Toussaint