Covid-19 و نابرابری در سلامت: افراد ثروتمند مدتهاست که زندگی می کنند

اختلافات بهداشتی بین افراد ثروتمند و فقیر حتی قبل از همه گیر Covid-19 ، که زندگی ما را در دو جبهه جابجا کرده است ، قابل توجه بود: بهداشت عمومی و اقتصادی و اجتماعی. تحقیقات بین المللی طی یک سال گذشته به شدت بر چگونگی تأثیر بحران بر نابرابری جهانی - از نظر بهداشتی و اقتصادی - تأثیر گذاشته است. این امر بحث و گفتگو دشوار اما لازم در مورد تعادل بین سلامت و ثروت را برای جلوگیری از افزایش نابرابری بحران حتی بیشتر نشان داده است.

به ScienceViews علاقه دارید؟ما می توانیم شما را به صورت رایگان به روز نگه داریم.

دانشیار

مت گرتز

همه از زندگی طولانی و سالم ممتاز نیستند. نابرابری در سلامت در بسیاری از کشورهای با درآمد بالا طی نیم قرن گذشته رو به افزایش است. در دانمارک ، ثروتمندترین مردم حدود 10 سال بیشتر از فقیرترین مردم زندگی می کنند و این نابرابری در طی 20 سال گذشته با وجود دسترسی به یک سیستم مراقبت های بهداشتی جهانی و به طور کلی بهداشت عمومی خوب گسترش یافته است (1). هزینه های مراقبت های بهداشتی به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی در حال افزایش است ، و آگاهی از اهمیت جلوگیری از بیماری ، ترویج سبک زندگی سالم و تشویق عادت های سلامتی در حال افزایش است. با این وجود ، به نظر می رسد مزایای فن آوری های جدید و بهبود یافته بهداشتی به طور نابرابر توزیع شده است.

یک فرضیه غالب در ادبیات اقتصادی این است که افراد دارای تحصیلات بیشتر و درآمد بالاتر از رفتارهای بهداشتی مناسب تری برخوردار هستند ، در پیروی از مشاوره و درمان های بهداشتی بهتر هستند و با سرعت بیشتری فن آوری های جدید را بدست می آورند. این بدان معنی است که توسعه سریع نوآوری های پزشکی در نظر گرفته شده برای نفع همه افراد با آموزش بیشتر به نفع افراد است. با وجود اهداف خوب ، نوآوری های پزشکی ممکن است به افزایش نابرابری اقتصادی و اقتصادی در سلامت کمک کند (2).

این نابرابری اقتصادی و اقتصادی در سلامت ، موضوع پروژه تحقیقاتی فعلی ما پاسخ های رفتاری به نوآوری های بهداشتی و پیامدهای نتایج اقتصادی اقتصادی در گروه اقتصاد در دانشگاه کپنهاگ است.

همه گیر Covid-19 اولویت های سلامتی را تغییر داده است

افراد ثروتمند و فقیر مدتها قبل از همه گیر Covid-19 ، در پیامدهای بهداشتی به طرز چشمگیری تفاوت داشتند ، که دلالت بر شوک در شرایط زندگی در دو جبهه دارد: بهداشت عمومی و اقتصاد. بنابراین تحقیقات بین المللی اخیر به شدت مورد بررسی قرار گرفته است که چگونه این بحران بر نابرابری در سطح جهان تأثیر می گذارد.

بار بیماری و مرگ و میر ناشی از COVID-19 به طور نابرابر در گروه های جمعیتی در بسیاری از کشورها توزیع می شود. محدودیت ها و اختلال اقتصادی بسته به شغل ، وضعیت بازار کار و آموزش ، افراد متفاوتی را تحت تأثیر قرار داده است.

این همه گیر بر بحث و گفتگوی دشوار و در عین حال لازم در مورد چگونگی وزن گیری معاملات بین بهداشت عمومی و هزینه های اقتصادی تأکید کرده است. تنظیم اولویت اقتصادی همیشه در مراقبت های بهداشتی مورد نیاز بوده است ، اما همه گیر Covid-19 پارامترهای جدید و دشوار برای تعیین اولویت ها ، از جمله تصمیم گیری تحت عدم اطمینان زیاد و تصمیم گیری هایی که عواقب گسترده ای فراتر از بخش مراقبت های بهداشتی داشته باشد ، ایجاد می کند.

تلاش برای مبارزه با COVID-19 باید با طیف گسترده ای از ملاحظات اجتماعی شامل آموزش برای فرزندان و جوانان ما ، بخش خصوصی ، پرداخت پرداخت و سیاست مالیاتی سازگار شود. رفتار انسان یکی دیگر از عوامل مهم دیگری است که پیش بینی آن دشوار است - نه تنها نحوه درک و عمل در رابطه با محدودیت ها و کمک به کنترل عفونت بلکه همچنین چگونه محدودیت ها و تغییرات رفتاری بر رفاه از طریق وسیله ای مانند سلامت روانی و تشخیص سایر بیماری ها تأثیر می گذارد.

بهداشت اختلال

این همه گیر چگونه بر سلامت روانی تأثیر گذاشته است؟ما این موضوع را در ماه مه و ژوئن 2020 در اولین قفل شدن در دانمارک بررسی کردیم. ما یک پرسشنامه را برای حدود 7،800 نفر 18-75 ساله ارسال کردیم که در سال 2019 نیز به یک نظرسنجی بهداشتی پاسخ داده بودند. این نظرسنجی نشان داد که سلامت روان توسط موجودی سلامت روا ن-5 (MHI-5) به طور قابل توجهی در گروه های آموزشی کاهش یافته استسال گذشته ، اما به ویژه در بین زنان. تجزیه و تحلیل اثرات تغییرات ناشی از بیماری همه گیر در الگوهای کاری بر اساس داده های انگلستان (3) نشان می دهد که به ویژه زنان دارای خردسالان در کار در هنگام قفل شدن از خانه مشکل داشتند ، که باعث بدتر شدن تعادل کار و زندگی آنها شد.

در طول و بعد از قفل شدن در سال 2020 ، بخش مراقبت های بهداشتی در مشاوره با پزشکان عمومی ، بستری شدن ، ویزیت های سرپایی و جراحی (براساس داده های اداره داده های بهداشت دانمارک) کاهش شدید را تجربه کرد. بنابراین ، مشاوره در مورد بیماری های غیر از موارد مربوط به COVID-19 به شدت کاهش یافته است. این ممکن است ناشی از ترس از تماس اجتماعی مبتنی بر خطر عفونت باشد اما ممکن است منعکس کننده افرادی باشد که از سایر اختلالات احتمالی تمرکز می کنند که بعداً اثبات می شود. یک مطالعه منتشر شده در BMJ Open (4) نشان داد که قرار ملاقات های لغو شده در طول قفل Covid-19 در سال 2020 به بزرگنمایی نابرابری های از قبل موجود در انگلستان ، در درجه اول در بین زنان ، اقلیت های قومی و افراد مبتلا به بیماری های مزمن کمک کرده است.

واکسن برای همه؟

ابتکارات تحقیقاتی و نوآوری فوق العاده مؤثر و موفق در چندین کشور و جوامع تحقیقاتی در مدت زمان کوتاه از نظر تاریخی واکسن هایی علیه COVID-19 ایجاد کرده اند. بنابراین می توانیم مسیری را از قفل کردن که با استفاده از برنامه های فشرده برنامه های واکسیناسیون در سراسر جهان پشتیبانی می شود ، تصور کنیم. جذب فعلی واکسن COVID-19 به طور کلی در دانمارک زیاد است. طبق گفته موسسه سرم استاتینز (5) ، 89 ٪ از دوزهای تحویل شده واکسن COVID-19 در مناطق اداری دانمارک (از 12 آوریل 2021) ثبت و ثبت شد.

با این حال ، سطح جذب واکسن در سایر کشورهای اروپایی به اندازه بالا نیست. و طی 20 سال گذشته ، کمپین های ضد واکسیناسیون ، همچنین در دانمارک ، در مورد ایمنی و کارآیی برنامه های مهم واکسیناسیون شک و تردید ایجاد کرده اند ، که در برخی جاها منجر به پوشش پوشش واکسن برای تضمین ایمنی گله شده است.

پس چه کسی ترجیح می دهد جیب را بدست آورد؟ارقام مربوط به Hope (چگونه دموکراسی ها با COVID-19 کنار می آیند) در دانشگاه آرهوس نشان می دهد که در اواسط ژانویه 2021 ، 87 ٪ از جمعیت دانمارک یا به طور کامل یا جزئی موافقت کردند که می خواهند علیه Covid-19 واکسینه شوند. این ارقام مطابق با نتایج حاصل از نظرسنجی است که ما در اولین قفل شدن در دانمارک بین ماه مه و ژوئن 2020 انجام دادیم.

حدود 86 درصد از پاسخ دهندگان پاسخ دادند که قطعاً یا تقریباً به طور قطع موافق هستند که در برابر کووید-19 واکسینه شوند. در مطالعه ما همچنین دریافتیم که تمایل به واکسینه شدن با پیشرفت تحصیلی مرتبط است. بنابراین، تمایل به واکسینه شدن برای افرادی که تحصیلات عالیه طولانی مدت داشتند، تقریباً 10 درصد بیشتر از افراد دارای تحصیلات متوسطه پایین بود. تمایل به واکسینه شدن تقریباً در بین زنان و مردان پس از تطبیق با سطح تحصیلات یکسان است.

همچنین از پاسخ دهندگان خواستیم تا میزان موافقت آنها با این جمله که واکسن ها در مبارزه با بیماری ها مهم هستند و با این جمله که عوارض جانبی واکسن ها اغلب جدی تر از خود بیماری است را در مقیاسی از 1 تا 10 ارزیابی کنند. ما دریافتیم که افراد با تحصیلات بیشتر به طور قابل توجهی بیشتر معتقد بودند که واکسن ها مهم هستند و افراد با تحصیلات کمتر به طور قابل توجهی بیشتر موافق بودند که عوارض جانبی اغلب جدی تر از خود بیماری است.

نگرش نسبت به واکسیناسیون کووید-19 در دانمارک، مه تا ژوئن 2020

منبع: داده های نظرسنجی شخصی که در ماه مه تا ژوئن 2020 در میان حدود 7800 دانمارکی 18 تا 75 ساله به طور تصادفی انتخاب شده اند. سوالی که پرسیده شد این بود که "اگر واکسنی برای مقابله با ویروس کرونا پیدا شود، آیا واکسینه می شوید؟"اگر افراد پاسخ دهند «بله، در اسرع وقت» یا «بله، در نهایت»، پاسخ ها مثبت شمرده می شوند.

شک واکسن مسری است

در دانمارک، جذب واکسن ها از لحاظ تاریخی بالا بوده است، اما دوره هایی از شک و تردید نسبت به واکسن، به ویژه در 20 سال گذشته، وجود داشته است. مقاله ای که اکنون پس گرفته شده در The Lancet در مورد موارد اوتیسم در بین کودکان خردسال که پس از واکسیناسیون MMR رخ داده است گزارش کرده است و رسانه های دانمارکی داستان هایی در مورد دختران جوانی منتشر کرده اند که پس از واکسیناسیون HPV دچار خستگی و درد غیرقابل تعریف شده اند. چنین گزارش هایی به بدبینی نسبت به واکسن دامن می زنند و عدم پذیرش واکسیناسیون MMR به پایه گذاری شیوع سرخک در چندین کشور اروپایی کمک کرده است.

بدبینی واکسن به واکسن های فردی جدا نیست. یک مقاله تحقیقاتی منتشر شده در واکسن (6) نشان می دهد که اثرات مسری در سراسر برنامه های واکسیناسیون وجود دارد. در دانمارک، پوشش منفی واکسن HPV در رسانه ها در سال های 2013 و 2015 نه تنها به معنای کاهش واکسیناسیون HPV در بین دختران جوان بود، بلکه به معنای کاهش واکسیناسیون MMR در بین همان گروه نیز بود.

ظهور ظن مبنی بر اینکه برخی از واکسن های COVID-19 ممکن است با افزایش خطر لخته شدن خون همراه باشد به این معنی است که هم بررسی عوارض جانبی احتمالی و هم انتشار این دانش به روش ظریف و قانع کننده ضروری خواهد بود. این ملاحظات همچنین باید منجر به بحث گسترده و کامل در مورد مزایا و مضرات واکسن ها به عنوان ابزاری مؤثر برای کاهش اثرات اپیدمی مکرر شود.

اگرچه هنوز هم خیلی زود است که ارزیابی کنیم که چگونه COVID-19 بر نابرابری تأثیر می گذارد ، تحقیقات اخیر نشان می دهد که این بیماری همه گیر باعث کاهش آگاهی از سایر بیماری ها و سلامت روان شده است و این اثرات ممکن است در گروه های اقتصادی اقتصادی و بین جنس ها متفاوت باشد. علاوه بر این ، افزایش احتمالی شکاکیت واکسن ممکن است به نابرابری بیشتر در سلامت کمک کند. تجربه دوره های قبلی شک و تردید واکسن گسترده در رابطه با واکسن HPV نشان می دهد که مقامات بهداشت عمومی باید اولویت بالایی را برای ابتکار اطلاعات عمومی مبتنی بر گسترده ارائه دهند.