
بازار اعتبار یک بازار مالی است که در آن دولت و شرکت ها برای جمع آوری پول به سرمایه گذاران بدهی صادر می کنند. در اینجا ، سرمایه گذاران اوراق بهادار را خریداری و می فروشند ، بیشتر به صورت اوراق قرضه. همچنین ، در یک بازار در حال توسعه مانند هند ، این بازارها منبع مهمی از بودجه هستند. علاوه بر این ، اندازه بازار بازار اعتباری هند یکی از بزرگترین در آسیا است. علاوه بر این ، مانند سایر کشورها ، بازار اعتباری در هند نیز جایگزین کانال های بانکی برای امور مالی است. از این رو ، بازار اعتبار نیز به عنوان بازار بدهی شناخته می شود.
Scripbox اهداف توصیه شده
برنامه هایی که به شما کمک می کند تا به اهداف زندگی خود در چندین قاب زمانی برسید.
با اعتماد به نفس
اولین کرور من
برنامه ریز رویایی
آموزش کودک
بدهی صادر شده در بازار اعتباری می تواند به صورت اوراق ناخواسته ، اوراق قرضه دولتی ، اوراق بهادار درجه سرمایه گذاری و مقاله تجاری باشد. همچنین ، این شامل بدهی هایی مانند یادداشت ها و تعهدات اوراق بهادار ، تعهدات بدهی وثیقه (CDO) ، مبادلات پیش فرض اعتباری (CD) و اوراق بهادار تحت حمایت وام است.
وضعیت بازارهای اعتباری سلامت جمعی اقتصاد را به تصویر می کشد. به طور مقایسه ای ، بازار اعتبار از بازار سهام بزرگتر است. از این رو ، معامله گران به دنبال قدرت یا ضعف در بازار اعتبار هستند. بنابراین ، این به عنوان یک سیگنال برای درک همان تأثیر بر اقتصاد عمل می کند.
این بازار برای تأمین نیازهای مالی در بخش های مختلف نقش مهمی در اقتصاد هند دارد. موارد زیر نهادهای نظارتی مالی در هند -
- بانک ذخیره هند (RBI)
- هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI)
- قانون تنظیم قراردادهای اوراق بهادار (SCRA)
- گروه امور شرکت (DCA)
درک بازار اعتبار
بازار اعتباری بازاری برای تجارت (خرید و فروش) ابزارهای درآمد ثابت است. معمولاً ابزارهای درآمد ثابت توسط دولت های مرکزی و ایالتی ، نهادهای دولتی و شرکت های شهرداری صادر می شود. همچنین ، نهادهای خصوصی مانند بانک ها ، موسسات مالی ، شرکت ها و غیره می توانند ابزارهای درآمد ثابت را صادر کنند.
به عبارت دیگر ، اوراق قرضه یا بدهی را می توان به عنوان وام تعریف کرد که در آن سرمایه گذار وام دهنده است. سرمایه گذاران در ازای پول برای یک دوره تصدی ثابت ، اوراق قرضه را از صادرکننده خریداری می کنند. همچنین ، صادرکننده اوراق در ازای مبلغ سرمایه گذاری شده به سرمایه گذاران پرداخت می کند. سرانجام ، پس از سررسید ، سرمایه گذار اوراق قرضه را به صادرکننده با ارزش چهره می فروشد. بنابراین ، در پایان اصطلاح سرمایه گذار مبلغ اصلی را به همراه بهره دریافت می کند. علاوه بر این ، این احتمال وجود دارد که سرمایه گذاران بتوانند اوراق قرضه را به یک سرمایه گذار دیگر قبل از بلوغ در بازار ثانویه بفروشند.
متمایزترین ویژگی بازار اعتبار این است که ابزارهای درآمد ثابت بازده ثابت را ارائه می دهند. به عبارت دیگر ، بازده بدون ریسک است. از این رو ، این بازده ثابت اوراق قرضه به عنوان "نرخ کوپن" یا "نرخ بهره" شناخته می شود. بنابراین ، خریدار اوراق قرضه وام به فروشنده با نرخ ثابت معروف به نرخ کوپن می دهد. همچنین ، قیمت اوراق بهادار متناسب با نرخ بهره است. به عبارت دیگر ، وقتی قیمت اوراق بهادار افزایش می یابد ، نرخ بهره سقوط می کند و برعکس.
همچنین جنبه های دیگری نیز وجود دارد که می توانید در بازار اعتبار به آن نگاه کنید. این موارد شامل بدهی های مصرف کننده مانند کارت های اعتباری ، وام ، وام بانکی و وام خودرو است. با این حال ، این جنبه ها برای مقابله با آن کمی پیچیده می شوند.
عواملی که بر بازار اعتبار تأثیر می گذارد
در زیر عواملی است که در بازار اعتبار داخلی و خارجی تأثیر می گذارد.
عوامل داخلی
- سیاست های اقتصادی RBI
- نقدینگی در بازار
- حرکت نرخ بهره
- نرخ تورم
- تقاضا برای پول
- پول
- وام های دولت برای پیگیری کسری مالی آن
- کیفیت اعتبار صادرکننده
عوامل خارجی
- شرایط اقتصادی جهانی و تأثیر آنها
- ارز خارجی
- نرخ تغذیه
- قیمت نفت خام
- نشانگرهای اقتصادی
مهمتر از همه ، شاخص های اصلی برای سلامت بازار اعتبار - حاکم بر نرخ بهره و تقاضای سرمایه گذاران است. بنابراین ، باید گسترش بین نرخ بهره در اوراق قرضه را مورد تجزیه و تحلیل و مطالعه قرار داد. به عنوان مثال ، اوراق قرضه مانند اوراق بهادار خزانه داری و اوراق بهادار شرکت یا اوراق درجه سرمایه گذاری یا اوراق ناخواسته.
معمولاً اوراق بهادار خزانه داری در مقایسه با سایر اوراق قرضه کمترین نرخ بهره را ارائه می دهد. از این رو ، کمترین خطر پیش فرض مرتبط با اوراق بهادار خزانه داری وجود دارد. به طور مقایسه ای ، اوراق بهادار شرکت ها نرخ بهره بالاتری دارند و به طور پیش فرض خطرناک تر هستند. بنابراین ، به عنوان یک سرمایه گذار ، درک گسترش بین نرخ بهره این اوراق ضروری است. هنگامی که گسترش اوراق بهادار گسترش می یابد ، یعنی اوراق قرضه دولت طرفدار اوراق بهادار شرکت ها است ، بر این اساس ، این یک سیگنال برای اقتصاد است. در همین حال ، تحلیلگران انتظار دارند که اقتصاد در حال ورود به رکود اقتصادی باشد که اوراق بهادار شرکت ها خطرناک تر باشند.
انواع
بازار اعتبار را می توان به دو دسته طبقه بندی کرد -
بازار اوراق بهادار دولتی
این یکی از منابع مهم وام گرفتن وجوه توسط دولت های مرکزی و ایالتی است. دولت برای جمع آوری بودجه از عموم مردم ، اوراق بهادار کوتاه مدت و بلند مدت صادر می کند. با این حال ، این اوراق بهادار هیچ خطری ندارند. دلیل این امر ، دولت قول پرداخت بهره و بازپرداخت مبلغ اصلی را می دهد. این اوراق بهادار همچنین به عنوان اوراق بهادار طلای شناخته می شوند. بنابراین ، بازار اوراق بهادار دولتی بازار عمده در هر سیستم اقتصادی است.
بازار اوراق بهادار شرکت
بازار اوراق بهادار شرکت ها یک بازار مالی مشابه است که در آن شرکت های خصوصی و دولتی اوراق بهادار و اوراق بهادار بدهی صادر می کنند. به همین ترتیب ، شرکت ها برای جمع آوری پول برای اهداف مختلف اوراق قرضه صادر می کنند. به عنوان مثال ، ساخت کارخانه ، خرید تجهیزات یا گسترش تجارت. هنگامی که این اوراق قرضه به سرمایه گذاران فروخته می شود ، این شرکت سرمایه خود را مورد نیاز دریافت می کند. در عوض ، شرکت تعداد از پیش تعیین شده پرداخت بهره را با نرخ بهره ثابت یا متغیر پرداخت می کند. سرانجام ، در بلوغ اوراق قرضه ، صادرکننده مدیر و علاقه را به سرمایه گذار می پردازد.
به طور کلی ، اوراق قرضه ابتدا در بازار اولیه به عنوان "مسئله جدید" صادر می شود. در اینجا ، صادرکنندگان برای جمع آوری سرمایه ، اوراق قرضه را به سرمایه گذاران می فروشند. گاهی اوقات ممکن است سرمایه گذاران اوراق قرضه را به سرمایه گذاران موجود نیز بفروشند ، که این بازار ثانویه است. بنابراین ، سرمایه گذاران می توانند اوراق بهادار موجود را خریداری و بفروشند.
معمولاً اوراق قرضه شرکت از اوراق قرضه دولتی خطرناک تر است. از این رو ، آنها ریسک اضافی دارند و نرخ بهره بالاتری را ارائه می دهند. همچنین ، اوراق قرضه با بالاترین کیفیت به عنوان "Triple-A" (AAA) اوراق قرضه نامیده می شود در حالی که کمترین اوراق قرضه معتبر به اوراق قرضه ناخواسته گفته می شود. بنابراین ، سرمایه گذاران باید قبل از سرمایه گذاری ، کیفیت اعتبار این اوراق را بررسی کنند.
بازار سهام در مقابل بازار اعتبار
موارد زیر تفاوت بین بازار سهام و بازار اعتبار است.
| ویژگی | بازار سهام | بازار اعتباری |
| معنی | سرمایه گذاری در بازار سهام نشان دهنده مالکیت خریدار در شرکت صادر کننده است. | سرمایه گذاری در بازار اعتبار فقط نشان دهنده علاقه مالی خریدار است. در اینجا فرد از حقوق مالکیت برخوردار نمی شود. |
| ابزار سرمایه گذاری | سرمایه گذاران در سهام شرکت های ذکر شده در بورس اوراق بهادار سرمایه گذاری می کنند. | سرمایه گذاران در اوراق بهادار بدهی صادر شده توسط دولت یا شرکت ها سرمایه گذاری می کنند. |
| مالکیت | سهام متعلق به سرمایه است. | بدهی نوعی سرمایه وام گرفته شده است. |
| چه کسی می تواند صادر کند | شرکت های ثبت شده در SEBI | دولت ، شرکت ها |
| تنظیم کننده | بازار سهام توسط SEBI تنظیم و کنترل می شود. | در بازار اعتباری که شرکت های بسیار دارای رتبه بندی ابزارهای بدهی را که توسط SEBI تنظیم می شود ، صادر می کنند. در حالی که ، G-SEC ها توسط موسسات مالی و بانکهایی که توسط RBI تنظیم می شوند صادر می شود. |
| بازگرداندن | سرمایه گذاران با امید به کسب بازده بیشتر با افزایش نوسانات بازار ، در بورس سهام سرمایه گذاری می کنند. | بازار اعتبار عمدتاً برای سرمایه گذاران با تحمل کم خطر است. بنابراین ، آنها بازده کمتری را به سرمایه گذاران ارائه می دهند. |
| جمع آوری پول | بازار سهام به شرکت ها اجازه می دهد بدون تحمل بدهی ، پول جمع کنند. | بازار اعتباری به اشخاص اجازه می دهد تا با صدور بدهی از طریق صدور ابزارهای بدهی ، پول جمع کنند. |
| وضعیت سرمایه گذار | سرمایه گذاران به سهامداران این شرکت تبدیل می شوند که صاحب بخشی هستند. | سرمایه گذاران/دارندگان اوراق بهادار تبدیل به طلبکار شرکت یا دولت (شرکت صدور شرکت) می شوند |
| خطر | با سرمایه گذاری در بورس ، یک سرمایه گذار ممکن است به دلیل نوسانات بازار پول خود را از دست بدهد. | با سرمایه گذاری در بازار اعتبار ، شانس از دست دادن پول کمتر است زیرا اوراق قرضه دولتی سرمایه گذاری های بدون ریسک است. با این حال ، اوراق قرضه شرکت ها ریسک پیش فرض در ارتباط با آنها دارند زیرا شرکت ممکن است پرداخت را به طور پیش فرض کند. |
از تجزیه و تحلیل فوق ، مشخص است که بازار سهام (بازار سهام) و بازار اعتباری دو کلاس دارایی متفاوت برای سرمایه گذاران هستند. بنابراین ، سرمایه گذاران که از طریق قرار گرفتن در معرض ریسک به دنبال قدردانی از سرمایه هستند می توانند در بازارهای سهام سرمایه گذاری کنند. از طرف دیگر ، بازار اعتبار برای سرمایه گذاران که به دنبال قدردانی از سرمایه با ابزارهای سرمایه گذاری کمتری هستند ، مناسب است. همچنین ، در بازار اعتبار ، اوراق بهادار شرکت از اوراق قرضه دولتی خطرناک تر است.
بنابراین ، یک سرمایه گذار می تواند همزمان در بازار سهام و هم در بازار اعتبار سرمایه گذاری کند. با این حال ، باید نمونه کارها خود را متنوع کرد و ریسک سرمایه گذاری کلی آنها را متعادل کرد. علاوه بر این ، بر اساس اهداف مالی و سرمایه مشخصات ریسک می تواند برای تنوع بهینه به کلاسهای دارایی اختصاص یابد.
شرکت کنندگان بازار در بازار اعتبار چه کسانی هستند؟
موارد زیر شرکت کنندگان در بازار در بازار اعتباری هستند.
- بانک ها
- موسسات مالی
- فروشندگان
- شرکت های بیمه
- بودجه مشروط
- خانه های صندوق متقابل
- شرکت
- سرمایه گذاران نهادی خارجی (FIIS)
- اعتماد
سوالات متداول
پیوند شهرداری چیست؟
بازار اوراق بهادار شهرداری بخشی از بازار اعتبار است. به طور کلی ، این اوراق قرضه توسط نهادهای محلی شهری برای تأمین بودجه پروژه هایی مانند ساخت جاده ها ، پل ها و مدارس صادر می شود. همچنین ، علاقه این اوراق از طریق بازده های حاصل از زیرساخت های توسعه یافته به سرمایه گذاران پرداخت می شود. علاوه بر این ، چندین نهاد محلی اوراق قرضه شهرداری را در هند صادر کرده اند.
اوراق بهادار مختلف صادر شده در بازار اعتبار چیست؟
در زیر انواع مختلفی از اوراق بهادار که در بازار اعتبار صادر شده است. 1. صورتحساب خزانه داری 2. اوراق بهادار پس انداز GOI 3. اوراق قرضه طلای حاکم 4. اوراق قرضه سود 5. قبض های مدیریت نقدی (CMBS) 6. تاریخ G-SEC ها 7. وام های توسعه دولتی (SDL) 8. ابزارهای بازار پول مانند گواهی سپرده ها، مقالات تجاری و غیره 9. سرمایه گذاران همچنین می توانند از طریق سرمایه گذاری صندوق های متقابل در بازار اعتبار قرار بگیرند.
ارسال شده در 9 نوامبر 2020
آخرین به روز شده در 12 آگوست 2022
به 6 منبع / استناد مراجعه کنید
فارکس پرشین...
ما را در سایت فارکس پرشین دنبال می کنید
برچسب :
نویسنده : الیزابت امینی
بازدید : <-PostHit->
تاريخ : سه
شنبه
3 مرداد
1402 ساعت: 12:49