عمل راه رفتن را می توان با توالی زیر خلاصه کرد: [1]
ثبت و فعال سازی فرمان راه رفتن در سیستم عصبی مرکزی.
انتقال سیگنال راه رفتن به سیستم عصبی محیطی.
انقباض عضلات.
ایجاد نیرو در سراسر مفاصل
تنظیم نیروها و گشتاورهای مفصلی توسط قطعات اسکلتی.
تولید نیروهای واکنش زمینی (GRF).
راه رفتن عادی شامل دو مرحله است: مرحله ایستادن. فاز نوساناین فازها در مجموع به 8 مرحله فرعی تقسیم می شوند.[2] چرخه راه رفتن شامل ترکیبی از فعالیت های زنجیره باز و بسته است.[3]
فاز موضع
فاز ایستادن 60 درصد از کل چرخه راه رفتن را اشغال می کند که در طی آن قسمتی از پا در تماس با زمین است. همچنین به پنج مرحله فرعی تقسیم می شود:
تماس اولیه (ضربه پاشنه پا)
پاسخ بارگیری (پا صاف)
موضع میانی
جایگاه پایانی (پاشنه خارج شده)
قبل از چرخش (پنجه پا خارج)
فاز نوسان
مرحله نوسان 40 درصد از کل چرخه راه رفتن را اشغال می کند [4] که در طی آن پا با زمین تماس ندارد و وزن بدن توسط ساق و پای دیگر تحمل می شود. همچنین به سه مرحله فرعی تقسیم می شود:
نوسان اولیه
میانه نوسان
تاب دیرهنگام [5]
در یک چرخه کامل دو مرحله ای، هر دو پا در 20 درصد کل چرخه راه رفتن، 10 درصد در ابتدای مرحله ایستادن و 10 درصد در پایان مرحله ایستادن، همزمان با زمین در تماس هستند.[2] این دوره ها «دوره های حمایت مضاعف» نامیده می شوند. بقیه زمان در یک تکیه گاه صرف می شود، زمانی که فقط یک پا با زمین تماس دارد.
ویدیوی 90 ثانیه ای زیر اصول اولیه این چرخه را نشان می دهد:
تفکیک مراحل فرعی چرخه راه رفتن [ویرایش |ویرایش منبع ]
تماس اولیه (یا ضربه پاشنه) - 0%
لحظه ای که پا زمین را لمس می کند و مرحله اول حمایت مضاعف را آغاز می کند.[3] عملکرد آن برقراری تماس با سطح زمین و شروع پذیرش وزن است.
[2]
سینماتیک / حرکت مشترک
عمل عضلانی
مچ پا
خنثی، 0 درجه
دورس فلکسورهای متحدالمرکز به خارج از مرکز
زانو
خمش 5 درجه
اکستانسورهای غیرعادی
هیپ
خمش 30 درجه
اکستانسورهای متحدالمرکز و فلکسورهای خارج از مرکز
پاسخ بارگیری (یا کف پا) - 0-10٪
با تماس اولیه شروع می شود و تا زمانی که پای طرف مقابل از زمین خارج شود ادامه می یابد. پا همچنان وزن را می پذیرد و با غلتیدن به سمت پرونیشن، شوک را جذب می کند.[3]
سینماتیک / حرکت مشترک
عمل عضلانی
مچ پا
پلانتارفلکسیون سریع تا 10 درجه
دورس فلکسورهای خارج از مرکز
زانو
تا 10-15 درجه خم می شود
اکستانسورهای خارج از مرکز و فلکسورهای متحدالمرکز
هیپ
تمدید تدریجی
کشورهای متمرکز
میانی - 10-30 ٪
هنگامی که پای مقابل زمین از زمین خارج می شود و تا زمانی که پاشنه همان طرف از زمین بلند شود ، شروع می شود. بدن توسط یک پا پشتیبانی می شود و شروع به حرکت از جذب نیرو در اثر ضربه تا نیروی پیشرانه به جلو می کند.[3]
سینماتیک / حرکت مشترک
عمل عضلانی
مچ پا
dorsiflexion تدریجی
plantarflexors خارج از مرکز و dorsiflexors متمرکز
زانو
شروع به گسترش می کند
کشورهای متمرکز
هیپ
تمدید تدریجی
کشورهای متمرکز
موضع ترمینال (یا پاشنه خاموش) - 30-50 ٪
وقتی پاشنه پا از کف خارج می شود و تا زمانی که پای مقابل با زمین تماس بگیرد ، شروع می شود. علاوه بر پشتیبانی و ثبات اندام ، این رویداد برای پیشبرد بدن به جلو عمل می کند. وزن بدن بر روی سرهای متاتارس تقسیم می شود.[3]
اکتشاف کننده های خارج از مرکز و فلکسورهای متمرکز
قبل از سوزن (یا انگشت پا)-50-60 ٪
هنگامی که پای مقابل با زمین تماس می گیرد و تا زمانی که پای همان طرف از زمین خارج شود ، شروع می شود. با ترک انگشتان پا ، پشت سر هم پیشرانه را فراهم می کند.[4]
سینماتیک / حرکت مشترک
عمل عضلانی
مچ پا
قبل از اینکه پا از زمین خارج شود ، به سرعت شروع به Plantarflex می کند
پلانتاررفلکس های متحد المرکز
زانو
به سرعت شروع به انعطاف پذیری می کند
اکستانسورهای غیرعادی
هیپ
قبل از ترک پا از زمین شروع به انعطاف پذیری می کند
فلکسورهای متحرک
نوسان زودرس - 60-75 ٪
هنگامی که پا از زمین خارج می شود تا زمانی که با مچ پا مقابل هم تراز شود ، شروع می شود. این رویداد برای پیشبرد اندام و کوتاه کردن اندام برای ترخیص پا کار می کند.
حرکت به سمت موقعیت خنثی
dorsiflexors متمرکز و plantarflexors خارج از مرکز
میانی-سونگ-75-85 ٪
از تراز مچ پا و پا شروع می شود و ادامه می یابد تا اینکه در استخوان درشت نی عمودی باشد. همانطور که در نوسان زودرس ، کار می کند تا اندام را پیش ببرد و اندام را برای ترخیص پا کوتاه کند.
سینماتیک / حرکت مشترک
عمل عضلانی
مچ پا
موقعیت خنثی را حفظ می کند
dorsiflexors متمرکز
زانو
شروع به گسترش می کند
فلکسورهای عجیب و غریب
هیپ
تا حداکثر بیش از 30 درجه به انعطاف پذیری خود ادامه می دهد
فلکسورهای متحرک
نوسان دیررس/کاهش - 85-100 ٪
هنگامی شروع می شود که پای استخوان درشت نی عمودی است و با تماس اولیه به پایان می رسد. پیشرفت اندام در آماده سازی کند می شود.
سپس اکتشاف کننده های متمرکز
برنامه بالینی [ویرایش |منبع ویرایش]
درک چرخه راه رفتن امکان تجزیه و تحلیل راه رفتن مؤثر را فراهم می کند. هنگام تجزیه و تحلیل راه رفتن ، باید به طور سیستماتیک انجام شود و به هر مفصل به طور جداگانه در کل چرخه راه رفتن و تشخیص انحراف از حالت عادی انجام شود.[2] آسیب یا بیماری می تواند هر یک از زیر فازهای چرخه راه رفتن را تغییر داده و در نتیجه خصوصیات متمایز از الگوی راه رفتن ایجاد شود.[7]
منابع [ویرایش |منبع ویرایش]
↑ Vaughan Cl. نظریه های پیاده روی دوقطبی: یک ادیسه. J Biomech 2001 ؛ 36 (2003): 513-523. در دسترس از http: //citeseerx. ist. psu. edu/viewdoc/download؟ doi = 10. 1. 1. 468. 2414 & Rep1 & type = pdf
↑ 2. 002. 012. 022. 032. 042. 052. 062. 072. 082. 092. 10 Webster JB ، Darter BJ. اصول راه رفتن طبیعی و پاتولوژیک. اطلس ارتز و دستگاههای کمکی [اینترنت]. 2019 [ذکر شده 2022 11 مه] ؛ 49-62. e1. در دسترس از: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780323483230000044
↑ 3. 03. 13. 23. 33. 4 Shultz SJ et al. بررسی صدمات اسکلتی عضلانی. ویرایش دوم ، کارولینای شمالی: سینتیک انسانی ، 2005. p55-60.
↑ Berger W ، et al. واکنشهای اصلاحی به لکنت در انسان: هماهنگی عصبی فعالیت دو طرفه در طول راه رفتن. J Physiol 1984 ؛ 357: 109-125.
↑ Nicole Comninellis انیمیشن چرخه راه رفتن از https://www. youtube. com/watch؟time_continue=35& v=dp5-um6svqi موجود است
↑ شاه K ، Solan M ، Dawe E. چرخه راه رفتن و تغییرات آن با بیماری و آسیب. ارتوپدی و تروما [اینترنت]. 2020 ژوئن [ذکر شده 2022 12 مه] ؛ 34 (3): 153-60. در دسترس از: https://www. sciencedirect. com/science/article/abs/pii/s1877132720300397