تجارت اختصاصی

معاملات اختصاصی (معاملات PROP) زمانی اتفاق می افتد که یک بانک یا بنگاه سهام ، مشتقات ، اوراق قرضه ، کالاها یا سایر ابزارهای مالی را در حساب خود معامله کند و به جای استفاده از پول مشتری ، از پول خود استفاده کند. این امر به شرکت این امکان را می دهد تا به جای کمیسیون که از پردازش معاملات برای مشتریان دریافت می کند ، سود کامل از تجارت کسب کند.

بانک ها و سایر موسسات مالی با هدف کسب سود بیش از حد در این نوع تجارت شرکت می کنند. چنین بنگاه هایی غالباً از نظر اطلاعات بازار خود نسبت به سرمایه گذار متوسط نسبت به متوسط سرمایه گذار دارند. مزیت دیگر از داشتن نرم افزار پیشرفته مدل سازی و تجارت است.

معامله گران پروپ از استراتژی های مختلفی مانند داوری ادغام ، داوری شاخص ، تجارت کلان جهانی و داوری نوسانات برای به حداکثر رساندن بازده استفاده می کنند. معامله گران اختصاصی برای کمک به آنها در تصمیم گیری های مهم به نرم افزار و مجموعه اطلاعات پیشرفته دسترسی دارند.

اگرچه معمولاً به عنوان ریسک پذیر تلقی می شود ، تجارت اختصاصی اغلب یکی از سودآورترین عملیات یک بانک تجاری یا سرمایه گذاری است. در طول بحران مالی سال 2008 ، معامله گران و صندوق های تامینی از جمله بنگاه هایی بودند که به دلیل ایجاد بحران مورد بررسی قرار گرفتند. قانون ولکر ، که تجارت اختصاصی به شدت محدود است ، برای تنظیم نحوه عملکرد معامله گران اختصاصی معرفی شد. نگرانی عمده جلوگیری از درگیری های احتمالی منافع بین شرکت و مشتریان آن بود. سرمایه گذاران انفرادی از معاملات PROP بهره مند نمی شوند زیرا این فعالیت شامل معاملات انجام شده به نمایندگی از مشتریان نیست.

مزایای تجارت اختصاصی

یکی از مزایای تجارت اختصاصی افزایش سود است. این شرکت بر خلاف وقتی که به عنوان کارگزار و کمیسیون های درآمدزایی فعالیت می کند ، 100 ٪ از سود حاصل از معاملات PROP را از آن برخوردار است. به عنوان یک معامله گر اختصاصی ، این بانک از حداکثر مزایا از تجارت برخوردار است.

یکی دیگر از مزایای معاملات اختصاصی این است که یک شرکت می تواند موجودی اوراق بهادار را برای استفاده های بعدی ذخیره کند. اگر این شرکت برخی از اوراق بهادار را برای اهداف سوداگرانه خریداری کند ، می تواند بعداً آنها را به مشتریانی که می خواهند آن اوراق بهادار را خریداری کنند ، بفروشد. اوراق بهادار همچنین می تواند به مشتریانی که مایل به فروش کوتاه هستند وام داده شود.

شرکت ها می توانند به سرعت از طریق معاملات Prop به نشانگرهای اصلی بازار تبدیل شوند. برای بنگاهی که با انواع خاصی از اوراق بهادار سروکار دارد ، می تواند نقدینگی را برای سرمایه گذاران در آن اوراق بهادار فراهم کند. یک شرکت می تواند اوراق بهادار را با منابع خود خریداری کند و سپس در تاریخ آینده به سرمایه گذاران علاقه مند بفروشد. با این حال ، اگر یک شرکت اوراق بهادار را به صورت عمده خریداری کند و آنها بی ارزش شوند ، مجبور می شود ضررهای داخلی را جذب کند. این شرکت فقط در صورت افزایش قیمت موجودی امنیتی آنها یا دیگران آن را با قیمت بالاتر خریداری می کند.

معامله گران اختصاصی می توانند به فناوری پیشرفته تجارت اختصاصی و سایر نرم افزارهای خودکار دسترسی پیدا کنند. سیستم عامل های تجارت الکترونیکی پیشرفته به آنها امکان دسترسی به طیف گسترده ای از بازارها و امکان خودکارسازی فرآیندها و شرکت در تجارت با فرکانس بالا را می دهد. معامله گران می توانند یک ایده تجاری ایجاد کنند ، زنده ماندن آن را آزمایش کنند و نسخه های نمایشی را روی رایانه های خود اجرا کنند.

در اکثر شرکت های اختصاصی ، سیستم عامل های تجاری مورد استفاده منحصراً داخلی هستند و فقط توسط بازرگانان شرکت قابل استفاده هستند. بنگاهها از داشتن نرم افزار تجارت ، مزایای قابل توجهی را به دست می آورند ، چیزی که معامله گران خرده فروشی فاقد آن هستند.

صندوق پرچین در مقابل معاملات Prop

صندوق های پرچین با استفاده از پول مشتری خود در بازارهای مالی سرمایه گذاری می کنند. به آنها پرداخت می شود تا این سرمایه گذاری ها را بدست آورند. معامله گران اختصاصی از پول خود شرکت خود برای سرمایه گذاری در بازارهای مالی استفاده می کنند و 100 ٪ از بازده های تولید شده را حفظ می کنند. بر خلاف معامله گران اختصاصی ، صندوق های پرچین در برابر مشتریان خود پاسخگو هستند. با این وجود ، آنها همچنین اهداف قانون ولکر هستند که هدف آن محدود کردن میزان ریسکی است که مؤسسات مالی می توانند از آن استفاده کنند.

تجارت اختصاصی با هدف تقویت ترازنامه شرکت با سرمایه گذاری در بازارهای مالی انجام می شود. معامله گران می توانند از آنجا که با بودجه مشتری سر و کار ندارند ، خطرات بیشتری داشته باشند. شرکت ها با این عقیده که از مزیت رقابتی و دسترسی به اطلاعات ارزشمند برخوردار هستند و به آنها کمک می کند تا سودهای بزرگی را به دست آورند ، به تجارت اختصاصی می روند. معامله گران فقط در برابر بنگاه های خود پاسخگو هستند. مشتریان این شرکت از بازده به دست آمده از طریق معاملات PROP بهره مند نمی شوند.

قانون ولکر در مورد تجارت اختصاصی

قانون ولکر بخشی از قانون اصلاحات و حمایت از مصرف کننده Dodd-Frank است. این توسط رئیس سابق فدرال رزرو ، پل ولکر پیشنهاد شده است. این قانون با هدف محدود کردن بانکها از انجام سرمایه گذاری های سوداگرانه خاص که به طور مستقیم به نفع سپرده گذاران آنها نیستند ، محدود می شود. این قانون پس از بحران مالی جهانی پیشنهاد شد که تنظیم کننده های دولت تشخیص دادند که بانک های بزرگ خطرات سوداگرانه زیادی را در پیش گرفته اند.

ولکر استدلال کرد که بانکهای تجاری که درگیر سرمایه گذاری های با مشخصات بالا هستند ، بر ثبات سیستم مالی کلی تأثیر می گذارد. بانکهای تجاری که تجارت اختصاصی را انجام می دادند ، استفاده از مشتقات را به عنوان راهی برای کاهش ریسک افزایش دادند. با این حال ، این اغلب منجر به افزایش خطر در مناطق دیگر می شود.

قانون ولکر بانکها و موسساتی را که صاحب یک بانک هستند ، از مشارکت در تجارت اختصاصی یا حتی سرمایه گذاری در یا داشتن صندوق پرچین یا صندوق سهام خصوصی ممنوع می کند. از دیدگاه بازار سازی ، بانک ها روی خوشحال کردن مشتریان تمرکز می کنند و جبران خسارت مبتنی بر کمیسیون ها است. با این حال ، از دیدگاه تجاری اختصاصی ، مشتری بی ربط است و بانک ها از سود کامل برخوردار هستند.

جدا کردن هر دو کارکرد به بانک ها کمک می کند تا در انجام فعالیتهایی که به نفع مشتری و محدود کردن تضاد منافع است ، هدفمند باشند. در پاسخ به قانون ولکر ، بانکهای اصلی عملکرد تجارت اختصاصی را از فعالیتهای اصلی آن جدا کرده اند یا آنها را کاملاً خاموش کرده اند. تجارت اختصاصی اکنون به عنوان یک سرویس مستقل توسط شرکت های تجاری تخصصی ارائه می شود.

قانون ولکر ، مانند قانون Dodd-Frank ، به طور کلی توسط صنعت مالی نامطلوب تلقی می شود. این به عنوان دخالت دولت غیر ضروری و ضد تولید است. به عنوان مثال ، همانطور که در بالا ذکر شد ، معاملات اختصاصی بانک ها نقدینگی مهمی را برای سرمایه گذاران فراهم می کند. این منبع نقدینگی اکنون از بین رفته است.

منابع مرتبط

با تشکر از شما برای خواندن راهنمای CFI در تجارت اختصاصی. برای ادامه پیشرفت شغل خود ، منابع اضافی زیر مفید خواهد بود:

• سازوکارهای تجاری
• تجارت درآمد ثابت
• خطر و بازگشت
• حدس و گمان
• به تمام منابع مدیریت ثروت مراجعه کنید

• این مقاله را به اشتراک بگذارید