فرایند مدیریت ریسک: 4 مرحله اساسی

در مدیریت ریسک پروژه و عناصر اجرای مدیریت ریسک ، ما بررسی کردیم که مدیریت ریسک چیست و عناصر اساسی برای اجرای مدیریت ریسک در سازمان شما. در این مقاله ، ما به روند مدیریت ریسک و نحوه شناسایی ، ارزیابی و پاسخ به خطرات پروژه می پردازیم.

فرایند مدیریت ریسک روشی کاملاً مشخص برای درک آنچه خطرات و فرصت ها وجود دارد ، چگونه می توانند بر یک پروژه یا سازمان تأثیر بگذارند و چگونه می توانند به آنها پاسخ دهند.

4 مرحله اساسی فرآیند مدیریت ریسک عبارتند از:

1. خطر را شناسایی کنید.
2. خطر را ارزیابی کنید.
3. ریسک را درمان کنید.
4. نظارت و گزارش در مورد خطر.

چهار مرحله از روند مدیریت ریسک

مرحله 1: شناسایی ریسک

اولین قدم در فرآیند مدیریت ریسک ، شناسایی کلیه رویدادهایی است که می توانند منفی (خطر) یا مثبت (فرصت) بر اهداف پروژه تأثیر بگذارند:

• نقاط عطف پروژه
• مسیر مالی پروژه
• محدوده پروژه

این رویدادها را می توان در ماتریس ریسک ذکر کرد و بعداً در ثبت ریسک ثبت شد.

خطر (یا فرصت) با توصیف ، علل و پیامدهای آن ، ارزیابی کیفی ، ارزیابی کمی و برنامه کاهش مشخص می شود. همچنین می توان آن را با چه کسی مسئول عمل خود توصیف کرد. هر یک از این خصوصیات برای اعتبار (یا فرصت) لازم است.

برای اینکه به طور مؤثر مدیریت شود ، خطرات و فرصت ها (R& O) شناسایی شده باید تا حد امکان دقیق و خاص باشد. عنوان ریسک یا فرصت باید موجز ، خود توضیحی و به وضوح تعریف شود.

همه اعضای این پروژه می توانند و باید R& O را شناسایی کنند ، و محتوای این مسئولیت صاحبان ریسک (یا فرصت) است. مدیران ریسک وظیفه دارند اطمینان حاصل کنند که یک فرآیند رسمی برای شناسایی خطرات و توسعه برنامه های پاسخ از طریق مبادلات با صاحبان ریسک انجام می شود. ما هر یک از این نقش ها را در جزئیات بیشتر در مقاله بعدی خود در مورد نقش تیم مدیریت ریسک توضیح خواهیم داد.

در زیر نمونه هایی از ابزارهایی برای کمک به شناسایی R& O:

• تجزیه و تحلیل مستندات موجود
• مصاحبه با کارشناسان
• انجام جلسات طوفان مغزی
• با استفاده از رویکردهای روشهای استاندارد - مانند حالت های شکست ، اثرات و تجزیه و تحلیل بحرانی (FMECA) ، باعث ایجاد درخت و غیره می شود.
• با توجه به درسهایی که از تحقیق و توسعه در پروژه های قبلی برخورد شده است
• با استفاده از لیست های چک از پیش تعیین شده یا پرسشنامه های مربوط به مناطق مختلف پروژه (ساختار شکست خطر یا RBS).

مرحله 2: ارزیابی ریسک

دو نوع ارزیابی ریسک و فرصت وجود دارد: کیفی و کمی. یک ارزیابی کیفی سطح بحران را بر اساس احتمال و تأثیر این رویداد تجزیه و تحلیل می کند. ارزیابی کمی تأثیر مالی یا فواید این رویداد را تجزیه و تحلیل می کند. هر دو برای ارزیابی جامع خطرات و فرصت ها ضروری هستند.

ارزیابی کیفی

صاحب ریسک و مدیر ریسک با توجه به مقیاس بحرانی پروژه ، هر یک از خطر و فرصت مشخص شده را با احتمال وقوع و شدت تأثیر می گذارند و در اولویت قرار می دهند.

ارزیابی احتمال وقوع (P):

این ترجیحاً بر اساس تجربه ، پیشرفت پروژه یا دیگری با صحبت با یک متخصص ریسک تعیین می شود و در مقیاس 1 تا 99 ٪ قرار دارد.

به عنوان مثال ، فرض کنید خطری که: "عدم توانایی تأمین کننده X در انجام مطالعات در مورد اصلاح Y تا پایان سال 2025" 50 ٪ محتمل است. این می تواند از بازخورد و تجزیه و تحلیل بار کاری تأمین کننده تعیین شود.

ارزیابی تأثیر شدت (i):

برای ارزیابی تأثیر کلی ، لازم است که شدت هر یک از تأثیرات تعریف شده در سطح پروژه تخمین زده شود. از مقیاس برای طبقه بندی تأثیرات مختلف و شدت آنها استفاده می شود. این تضمین می کند که ارزیابی ریسک و فرصت استاندارد و قابل اعتماد است.

سطح بحرانی یک ریسک یا فرصت توسط معادله بدست می آید: بحرانی = p x i

هدف از ارزیابی کیفی اطمینان از این است که تیم مدیریت ریسک اول پاسخ را در مورد موارد مهم اولویت بندی می کند.

ارزیابی کمی

در اکثر پروژه ها ، هدف ارزیابی کمی ایجاد ارزیابی مالی از تأثیر ریسک یا سود فرصت است ، در صورت وقوع. این مرحله توسط صاحب ریسک ، مدیر ریسک (با حمایت از افراد مسئول تخمین و ارقام) یا کنترل کننده مدیریت بسته به سازمانی تنظیم شده در شرکت انجام می شود. این مبالغ نشان دهنده یک هزینه اضافی بالقوه (یا سود بالقوه در صورت صحبت در مورد فرصتی است) که در بودجه پروژه پیش بینی نشده است.

برای این ، بنابراین لازم است:

• برای ارزیابی هزینه های اضافی ناشی از بررسی مالی:
  • ساعت مهندسی داخلی
  • ساعت قراردادهای فرعی
  • کار اضافی برای انجام
  • اصلاحات و/یا ادعاهای مربوط به قراردادها
  • و غیره.

  این مرحله امکان تخمین نیاز به بودجه اضافی برای خطرات و فرصت های پروژه را فراهم می کند.